Ponowna walka z nowotworem kości

Mam na imię Angelika jestem mamą 25 letniej Karoliny, chorej na nowotwór złośliwy kości OSTEOSARCOMA w studium IV . Nasza historia z okrutnym nowotworem, zaczęła się w czerwcu 2024 roku od silnego bólu kręgosłupa promieniującego do nogi. Lekarz pierwszego kontaktu podejrzewał rwę kulszową. Niestety leczenie nie pomagało a ból z dnia na dzień stawał się nie do opanowania. Córka trafiała na SOR, dostawała fentanyl i morfinę. Silne leki pomagały tylko na chwilę.

W październiku 2024 zapisałam córkę prywatnie do ortopedy. Już na pierwszej wizycie lekarz podejrzewał, że to coś bardzo poważnego. Dostałyśmy pilne skierowanie na rezonans miednicy. Wynik był ciosem, podejrzenie 10 cm, nieoperacyjnego rzadkiego nowotworu kości OSTEOSARCOMA 🥹

Zaczęło się agresywne leczenie w Warszawie w Narodowym Instytucie Onkologii.  Biopsja. Diagnoza: złośliwy nowotwór w IV stadium  kostniakomięsak chrzęstnotwórczy (osteosarcoma).

Od listopada Karolcia  rozpoczęła półroczną, bardzo agresywną czerwoną chemioterapię według schematu MAP. 6 ciężkich cykli. Trzy tygodnie wlewów, dwa tygodnie w domu  i tak przez pół roku. Wymioty, omdlenia, tachykardia, neuropatia, grzybica jamy ustnej, ogromne osłabienie i wyniszczenie organizmu. Co trzy miesiące kontrolna tomografia i rezonans całego ciała, dziesiątki badań specjalistycznych.

Niestety, guz prawie się nie zmniejszył.

Od czerwca do sierpnia 2025 przeszła kolejną linię leczenia, protonoterapię w Krakowie. 35 naświetlań. Powikłania: silne osłabienie, krwotoki z nosa, infekcje, poparzenia popromienne, potworne bóle, stany zapalne. To był koszmar 🥹

23 września pojawiła się nadzieja, usunięcie guza. Karolcia przeszła bardzo rozległą operację w Szczecinie – sakrektomię. Usunięto połowę miednicy, kość krzyżową i część biodrowej wraz z zajętymi nerwami. Wstawiono implanty w technologii 3D. 

Przez 2 miesiące Karolcia była unieruchomiona od pasa w dół nie chodziła, nie korzystała z toalety nic nie była w stanie zrobić sama. Kolejny nie do opanowania ból pooperacyjny, uszkodzone nerwy. Pomimo tego co przeszła i jak wycierpiała była silna, pełna nadziei, że guz został usunięty. To były bardzo ciężkie miesiące po operacji. W końcu kiedy już w miarę doszła do siebie i stanęła na balkoniku, zaczęła się intensywna rehabilitacja . Była ogromna radość z małych postępów, mimo bólu, który towarzyszył intensywnej rehabilitacji.  Powolutku szłyśmy do przodu, po upragnione zdrowie bez nowotworu. Niestety nasza radość nie była długa.

Zaczęło się wszystko od nowa, bóle coraz to silniejsze. Kolejne wizyty na SOR z bólem nie do zniesienia, szpital - podejrzewano komplikacje po operacji. Nic nie pomagało, nie można było opanować bólu w okolicy operowanej.

Nadszedł ten dzień, w którym jak co 3 miesiące musimy zrobić  kolejne kontrolne badania: TK jamy brzusznej, klatki piersiowej i miednicy. Potężny strach i obawa przed odczytaniem opisu.

To był kolejny koszmar, z którego chciałabym się móc obudzić 😭 Nowotwór wrócił, tym razem ze zdwojoną siłą, dając wznowę w miejscu operowanym - 5 guzów i to czego tak bardzo się obawiałyśmy, przerzuty do płuc 🥹 

Agresywny nowotwór powrócił, dając rozsiew miejscowy i odległe przerzuty. To moment, którego bałyśmy się najbardziej. Obecnie ból jest okrutnie silny nie można sobie z nim poradzić .

Znów czekamy na kolejną linię leczenia i możliwość operacyjnego usunięcia wszystkich guzów.

Przed nami setki kilometrów w trasie do specjalistycznych ośrodków w Szczecinie, Zakopanem i nie wiadomo gdzie jeszcze. Kolejna walka z bólem, powikłaniami i strachem.

Karolcia ma tylko 25 lat, tak bardzo ma nadzieję, chęć do życia i niesamowitą siłę do walki o siebie o życie. Pomimo tego co przeszła nie zamierza przestać wierzyć i marzyć, że ten koszmar się kiedyś skończy. Pragnie mieć szansę na przyszłość, na sprawność, na normalność. Dziś jednak jej życie to szpitale, badania, operacje, ból i nieustanna walka.

Niestety ze względów zdrowotnych Karolcia musiała zrezygnować z pracy i przejść na rentę, za którą nie ma możliwości się utrzymać a tym bardziej leczyć 🥹

Zbieramy środki na dalsze leczenie, dojazdy do klinik oddalonych o setki kilometrów, noclegi i wyżywienie na wyjazdach,badania molekularne nowotworu, rehabilitację, leki, sprzęt ortopedyczny,żywność medyczną, dodatkowe badania, psychologa, konsultacje specjalistyczne, i boimy się co jeszcze. 

Bez Waszej pomocy nie damy rady 🥹🙏

Każda złotówka to dla Karolci nadzieja na przyszłości, na życie bez bólu i upragnione bycie zdrową, bez strachu o każdy następny dzień 🥹

Każde udostępnienie to dla nas szansa a każde dobre słowo to siła do dalszej walki.

Proszę – pomóżcie mi w tej okrutnej walce o życie mojego jedynego dziecka  🥹🙏💚