Walka o zdrowie

Nazywam się Marita Szumska. Jestem żoną, mamą pięcioletniego chłopca i osobą poruszającą się na wózku inwalidzkim.

Od jesieni zeszłego roku zmagam się z rozległą odleżyną na lewym pośladku. W marcu została ona zakwalifikowana przez chirurgię plastyczną w Gryficach do zabiegu rekonstrukcji. Niestety, zanim mogło dojść do operacji, moja sytuacja zdrowotna bardzo się skomplikowała.

Cztery tygodnie temu upadłam z wózka i złamałam kość udową. Jest to tzw. nadkłykciowe złamanie kości udowej, tuż przy kolanie. Lekarka powiedziała mi, że w normalnej sytuacji powinnam być od razu operowana. Niestety ze względu na odleżyny — bo nie mam tylko jednej — operacja jest obecnie niemożliwa. Ryzyko zakażenia całego organizmu jest zbyt duże.

Może się więc okazać, że nawet jeśli dostanę telefon ze szpitala z terminem rekonstrukcji odleżyny na lewym pośladku, będę musiała odmówić. Powodem jest złamana noga i orteza, którą obecnie noszę. Orteza obejmuje całe udo, a rekonstrukcja odleżyny miałaby polegać na pobraniu mięśnia z uda i przesunięciu go w miejsce rany.

Założona orteza jest w tej sytuacji jedynym możliwym rozwiązaniem, ale nie daje gwarancji prawidłowego zrostu kości ani pewności, że uda się to osiągnąć w przewidywanym czasie, czyli około ośmiu tygodni.

Moje możliwości zmiany pozycji są teraz bardzo ograniczone. Już przed złamaniem nogi zmagałam się również z odleżyną na lewym biodrze — i nadal się z nią zmagam. Po złamaniu, przez brak możliwości swobodnego ułożenia ciała, pojawiły się kolejne dwie odleżyny: na kości ogonowej i na prawym biodrze.

Lekarze obawiają się obecnie większej interwencji chirurgicznej, ponieważ nie wiadomo, jak zareaguje mój organizm. Rany są więc oczyszczane miejscowo i zabezpieczane opatrunkami. Cały czas trwa walka o to, aby nie doszło do zakażenia organizmu i sepsy.

Opatrunki muszą być zmieniane często, co wiąże się z coraz większymi kosztami. Nasza sytuacja finansowa jest bardzo trudna. Zarówno ja, jak i mój mąż poruszamy się na wózkach inwalidzkich i oboje nie pracujemy. Koszt opatrunków, leków i codziennej pielęgnacji ran jest dla nas ogromnym obciążeniem.

Ortopeda stwierdził, że jeśli noga będzie się źle zrastała, operacja będzie możliwa tylko wtedy, gdy odleżyny zostaną zagojone i zamknięte. Dlatego tak bardzo zależy mi na tym, żeby je wyleczyć. To ważne nie tylko ze względu na nogę, ale przede wszystkim dlatego, że odleżyny zaczynają zagrażać już nie tylko mojemu zdrowiu, ale także życiu.

Jestem mamą pięcioletniego chłopca i bardzo chciałabym, żeby jak najkrócej widział mnie w tak trudnym stanie. Każda zmiana pozycji w łóżku, każde przesunięcie, każda próba ułożenia ciała jest możliwa tylko przy pomocy mojego męża. Staram się, aby wszystkie medyczne czynności odbywały się wtedy, gdy mój syn jest w przedszkolu.

Mimo wózka prowadziłam naprawdę szczęśliwe życie. Chciałabym bardzo do niego wrócić. Dlatego zwracam się z ogromną prośbą o wsparcie. Każda pomoc pozwoli mi kupować potrzebne opatrunki i leki oraz stosować je tak często, jak powinnam. Dziś jest to dla nas finansowo bardzo trudne.

Będę wdzięczna za każdą wpłatę, każde udostępnienie i każdą formę pomocy.

A TU ARTYKUŁ O NAS. KRÓTKA HISTORIA 

https://porady.sympatia.onet.pl/sympatia-radzi/marita-i-adam-chcieli-byc-przykladem-na-to-ze-mozna-wszystko-chce-wrocic-do-swojego/9e94dy5

Witajcie byłam w poniedziałek na kontroli z nogą okazało się że pod ortezą są trzy krwiaki i jest bardzo duże prawdopodobieństwo kolejnych odleżyn więc lekarze podjęli to ryzyko i wczoraj czyli czwartek mogę została zwariowana mam blachy śruby przez jakiś czas muszę jeszcze nosić ortezę by te śruby dobrze się tam wzrosły więc nie mogę zginać kolana by była pewność że rusza się staw kolanowy a nie wyrabiają się śruby. 

Dziękuję za każde wsparcie udostępnienie pomoc wasza serdeczność sprawia że leczenie jest możliwe. 

Dziękuję ❤️