Na godne życie moje i synka

Moje życie posypało się w liceum. Zdiagnozowano u mnie chorobę afektywną dwubiegunową. Od 12 lat walczę z depresją, atakami paniki, fobia społeczna, anhedonia. Komuś może się wydawać, że są gorsze rzeczy na świecie-kalectwa ,nowotwory. Uwierzcie mi- cierpienie psychiczne jest tak samo bolesne.  

W tym roku zostałam podopieczną Fundacji Avalon. Mam wspaniałego, 3 letniego synka. Ciągle się boje, że on też zachoruje. Żyje nam się ciężko. Mój ojciec mimo emerytury pracuje "na nas", bo objawy psychotyczne (halucynacje, głosy) nie pozwalają mi na podjęcie zatrudnienia. 

Chcę żeby Gabriel mial to, inne dzieci, żeby niczego mu nie brakowało. Ja mogę mu dać jedynie miłość. Wychowuje go sama, Gabryś widział tatę  raz w życiu.