Dwa ocalone życia

Miał być ratunek dla całej psiej rodziny. Są tylko dwa przerażone szczeniaki…

W połowie tygodnia dostałam prośbę o pomoc dla suki i dwóch maluchów. Zgodziłam się je przyjąć, ale musiałam poczekać do soboty – dopiero wtedy zwalniał się kojec, bo szczeniak Haribo wyjeżdżał do domu. W sobotę przyjechały… tylko szczeniaki. Suka od trzech dni się nie pojawia. Nikt jej nie widział. 

Nie mogę przestać o tym myśleć. Nie mogę sobie darować, że nie mogłam pomóc wcześniej. Gdyby był wolny kojec… może udałoby się zabrać całą rodzinę. Niestety mogło się jej coś stać – dusiła kury i bardzo przeszkadzała ludziom. Wciąż mam nadzieję, że jednak wróci. Że pojawi się u pana, który dokarmiał tę psią rodzinę. 

Ta sytuacja bardzo pokazuje jedną rzecz: fundacja to nie jest sztab ludzi i nie są to nieograniczone możliwości. Za tym wszystkim stoi jedna osoba i kilkanaście kojców. A dziś w tych kojcach jest więcej psów niż miejsc. Choćbym chciała ratować wszystkie, kiedy nie mam gdzie ich wziąć – po prostu nie mogę. Dlatego tak ogromnie potrzebne są domy tymczasowe w okolicy. Ludzie, którzy pomogą choć jednemu psu przeczekać do adopcji.

Na razie są te dwa maluchy. Czarna sunia i kudłaty samczyk. Nie znają budy. Za każdym razem kładą się na betonie albo na piasku. Dotyk je paraliżuje, są bardzo wystraszone.Przed nimi odrobaczenie, szczepienia, profilaktyka, nauka zaufania do człowieka i długa droga do normalnego życia. Chcę im pomóc. Chcę pokazać im, że człowiek może być dobry. Dlatego zakładam zbiórkę na ich utrzymanie, leczenie i przygotowanie do adopcji. Jeśli możesz – dorzuć kilka złotych i pomóż tym dwóm maluchom zacząć życie od nowa.