Nasza ostatnia nadzieja na dom

Witam Jestem mama 3 letniej Julki i 1.5rocznego Oliwierka. Mam 21 lat a życie dalo mi już bardzo popalić.  4 lata temu wyprowadzilam się z domu rodzinnego ponieważ nie było warunków abym tam została byłam wtedy w 6 miesiącu ciąży. Razem z partnerem wynajelismy mały domek na wsi. Przez pierszy rok przeliczalismy dokładnie wszystkie pieniądze odkladalismy grosz do grosza aby wymienić wszystkie okna z drewnianych na plastikowe. I założyć centralne ponieważ do tamtej pory palilismy w angiece. Oczywiście gdyby nie pomoc obcych ludzi nie udało by nam się oni podarowali nam uzywane sprawne grzejniki i odsprzedali tanio mały piec centralny. Niby życie zaczęło nam się układać rozpoczęliśmy budowę swojego malutkiego własnego domku. Los tak chciał ze zaszlam wtedy w drugą ciążę i na świece pojawił się mój kochany synek. I po tym czasie zaczęły się problemy z właścicielem wynajmowanego domu zaczol stwarzać nam dużo problemów wszystko mu nie pasowało a ze lubił sobie wypić przychodził do nas nawet 6 razy w miesiącu po pieniądze za wynajem było to 600 zl. Pieniądze placilismy jego żonie osobie trzezwej i potwiwedzalismy zawsze pokwitowaniem. Problem był w tym że jak nie dostawał tych pieniędzy to albo wzywał policję albo wynosił z podwórka nasze rzeczy zabawki dzieci itp.  Oczywiście mieliśmy już tego dość a w okolicy ceny za wynajem są ogromne i w dodatku tam już mieliśmy wyremontowane. Jak tylko było to możliwe to zamieszkalismy i znajomych w jenym pokoju z 2 dzieci i co nam pozostało to nadal zbierać na nasz domek. Mam nadzieję że znajdą się tu dobre duszyczki które pomogą nam w naszych marzeniach