Z Gruzji do życia!

Są na świecie psy, które rodzą się bez obietnic.Bez bezpieczeństwa. Bez planu na jutro.

Są tylko one i instynkt, który każe przetrwać kolejny dzień. W Gruzji, pośród prowizorycznych schronień, zimnej ziemi i ciszy, która często boli bardziej niż głód, były dwa maleńkie szczeniaki.

Lala i Luka. Za małe, by rozumieć, dlaczego świat od początku nie jest łaskawy. I był też on.

Khan - potężny cane corso, który nie miał obowiązku zostać.

Nie był ich ojcem.

Nie łączyła ich krew.

A jednak to właśnie on stanął między nimi a resztą świata. Ogrzewał je swoim ciałem. Pilnował, by nikt ich nie skrzywdził. Pozwolił im zasnąć, wtulonym w siebie, jakby mówił: „dopóki jestem, nic wam się nie stanie”.

Wracamy do psów z Gruzji. Do tej historii, która łamie serce… i jednocześnie daje nadzieję. Dariko, nasza przyjaciółka z Gruzji, zabrała je już do siebie. Dała im dach, bezpieczeństwo i czas, którego wcześniej nie miały.

Ale to dopiero początek drogi.

Patrząc na Lale, Lukę i Khana, uczymy się więcej niż z niejednej książki:

czym jest opieka,

czym jest odpowiedzialność,

czym jest miłość bez warunków.

Niestety, miłość nie wystarczy, by zapłacić za: leczenie, karmę, szczepienia, transport, dalszą pomoc kolejnym psom.

Dlatego dziś robimy coś trudnego, ale koniecznego.

💔 Prosimy o pomoc.

Dla Lali.

Dla Luki.

Dla Knaha.

Dla psów z Gruzji, które nie miały wyboru.

Dla Khana, Lali i Lukauruchamiamy zbiórkę.

Każda wpłata ma znaczenie.

Każde udostępnienie ratuje.

Każda złotówka daje realną szansę. Jeśli nie możesz pomóc finansowo pomóż sercem i zasięgiem.

Nie pozwólmy, by ta historia zakończyła się ciszą.

Tam, gdzie zawiodą ludzie, zostają psy. 

Dwa szczeniaki. Jeden obrońca. Wspólna walka.

AKTUALIZACJA STYCZEŃ 2026: 

U Khana zdiagnozowano erlichiozę (chorobę odkleszczową) dlatego ruszamy z kuracją. Najprawdopodobniej przez mrozy na jego pyszczku pojawiła się egzema, którą również będziemy leczyć.
Szczeniaki cierpliwie czekają na swoją kolej. Na ten moment zostały już odrobaczone i nabierają sił.