Pomóż bulwie stanąć na nogi.

29.03.2019r.

Pomóż Bubie stanąć na łapki.

Buba to młoda suczka ur. 04.09.2014r., która w krótkim okresie swojego życia miała już dwa razy paraliż tylnych łapek i za sobą dwie operację kręgosłupa. Pierwsza operacja odbyła się  16.10.2016, gdzie na całej długości kręgosłupa od L3 do L5 usunięto znaczną ilość materiału dyskowego. Po ciężkiej walce, rehabilitacjach i masażach stanęła na nogi i znów mogła cieszyć się życiem, aż do felernego dnia 05.03.2019r., kiedy z minuty na minutę jej łapki zaczęły odmawiać posłuszeństwa, wielki ból, ucisk, zatrzymanie moczu i znowu paraliż. Szybka Nasza reakcja i znowu długa droga do Kliniki dr. Niedzielskiego i znowu ta sama diagnoza ucisk na rdzeń kręgowy i nerwy. 08.03.2019r. ok. godz. 8 rano przeprowadzono zabieg laminektomii odcinka L7/S1. 

Po dwóch dniach zabieramy Naszą kochaną przyjaciółkę do domu.

Antybiotyki, leki przeciwbólowe, masaże i znowu rehabilitacja. Tym razem stan po operacji jest dużo gorszy niż za pierwszym razem, nie trzyma moczu.

Koszt pierwszej operacji i rehabilitacja kosztowała Nas prawie 5.000zł

Obecnie koszt drugiej operacji wyniósł 4.640zł, do tego potrzebujemy ok. 10 podkładów dziennie co daje nam na miesiąc ok. 300zł, rehabilitacja i masaże wyjdą około 2000zł za całość, do tego leki z antybiotykami, witaminy i wizyty kontrolne u lekarzy, których nawet nie wliczam w koszta.

Stan Buby na chwilę obecną nie jest dobry, nie może chodzić, chociaż stara się z całych sił ustać na własnych łapkach. Jest jednak nadzieja na pełny powrót do zdrowia, bo Buba nie straciła czucia. Potrzeba teraz czasu i rehabilitacji, aby wróciła do pełni sił.

Drodzy Darczyńcy bardzo prosimy Was o pomoc i wsparcie na ratowanie Buby, liczy się każda złotówka. Bardzo Wam Dziękujemy.

Zdjęcia po pierwszej operacji:

Zdjęcia po drugiej operacji:

Dla większego dowodu mam jeszcze 3 pliki w PDF z Historią Badań i Tomografii Buby, lecz nie jestem w stanie tutaj tego wrzucić.

Za każdą cegiełkę bardzo dziękujemy i nie da się opisać radości gdy najważniejszy i najmniejszy członek rodziny może zacząć chodzić, biegać i się cieszyć życiem. Jest to pierwszy raz w życiu kiedy jesteśmy zmuszeni prosić ludzi o pomoc.