Na mały kąt

Moja zbiórka jest podyktowana chęcią niezależności, bycie odpowiedzialnym za swoje życie i uwolnienia się.

Pracuje na magazynie robiąc kartki i skręcając długopisy, jest z tego o wiele za mało pieniędzy. Chciała bym w końcu być niezależna rodzina uzalezniła mnie od siebie od dziecka, nie pozwalano mi się uczyć robiąc awantury, nie pozwalano mi chodzić do pracy... a na koniec na strośc wyznano mi że moim zadaniem jest bycie opiekunką rodziny na ich starośc, dla tego nie miałam mieć życia. Wszystkich dodatkowo odstraszali odemnie i tłumaczyli że świat jest zły a tylko im mogę zaufać. Teraz wiem że zniszczyli mi życie jak dorosłam, mam 25 lat i w końcu zrozumiałam co zrobiła mi moja rodzina. Sęk w tym że teraz bez nich, bez szkoły, bez pracy... nic nie zrobie... chciała bym odłożyć na własne mieszkanie i mieć spokój, założyć rodzinę małą ale własną i zdrową, gdzie moje dzieci będą zachęcane do nauki i bycia szczęśliwym. Są tanie mieszkania 2 pokojowe gdzieś w mniejszych miejscowościach. Moja rodzina myślała że będę żyć z ich pieniedzy na starośc za opieke nad nimi, ale ja tak nie chciałam żyć. Całe życie mnie okłamywano a kiedy tylko przejawiałam jakieś zdolności, cokolwiek, konkursy, sport, lepsza praca, pasje.. wpadała rodzina w szał i wszystko niszczyła albo odciągała mnie od pomysłów mówiąc "zejdź na ziemie, nic nie osiagniesz, taka wiedza to nie jest dla ciebie, taki sport nie jest dla ciebie, taki konkurs matematyczny po co ci tylko sie ośmieszysz." teraz, w moim zyciu jest dużo starszych kobiet wokół mnie, ciocia, matka, druga ciotka, pielęgniarki, mops itd. I każda z nich mówi mi przykre rzeczy i poniża i odziera mnie z jakiegokolwiek szczęścia. Chciała bym... uwolnić się. Jak najszybciej. Boje sie jechać za granice bo nikomu nie ufam i nikogo nie mam. Nie chce tez żyć w nędzy i chciała bym zostawić coś dzieciom jak będę miec w spadku, odłozyłam narazie tylko 5 tysięcy... to za mało. Jedyne czego potrzebuje to bezpiecznego i stabilnego miejsca.