Nowy etap w życiu

💔 Nigdy nie sądziłem, że będę w tym miejscu…

Do napisania tego postu namówiła mnie moja pani doktor prowadząca.

Szczerze? Jest mi wstyd. I jest mi cholernie ciężko.

Jeszcze dwa lata temu byłem zupełnie innym człowiekiem — wesołym, pełnym energii, zawsze gotowym pomagać innym. Wielu z Was mnie takiego pamięta.

Wszystko zmieniło się w jednej chwili.

Zostałem niesłusznie oskarżony o coś, czego nie zrobiłem.

Zostałem uniewinniony.

Ale moja psychika… już nie.

Wpadłem w depresję. Zamknąłem się w czterech ścianach. Wycofałem się z życia. Był moment, w którym nie chciałem już dalej żyć.

Dopiero po czasie zacząłem terapię. Leki. Walka o każdy dzień.

Dopiero trzecia zmiana leków przyniosła jakiekolwiek efekty.

Dziś — po prawie 2 latach — zaczynam powoli wracać do życia.

Z końcem stycznia skończyło się moje zwolnienie lekarskie i chciałem wrócić do pracy. Myślałem, że zajmie to tydzień, może dwa.

Zajęło trzy miesiące.

W tym czasie robiłem wszystko, żeby przetrwać — prace dorywcze, sprzedaż rzeczy, które miały dla mnie wartość. Dziś nie mam już nic, co mógłbym sprzedać.

Ale w końcu jest światełko — od jutra zaczynam pracę.

I właśnie dlatego proszę Was o pomoc.

Muszę przetrwać jeszcze ten jeden miesiąc.

Potrzebuję środków na podstawowe rzeczy: czynsz, leki, życie.

Dla mnie to realna szansa, żeby stanąć na nogi i zamknąć ten trudny rozdział.

Dziękuję każdemu, kto się zatrzyma i pomoże.

To naprawdę ma znaczenie.