PTSD- pomóż Kubie wrócić do normalnego życia

Nazywam się Kasia. Jestem mamą Jakuba. 

Kuba ma 17 lat i jest osobą w spektrum autyzmu. Od 1,5 roku syn był leczony na depresję. Pojawiały się samookaleczenia, które dla mnie zawsze były szokiem, niedowierzaniem i niesprawiedliwością. Zawsze robił to poza domem, potem karetka, policja, CZD a następnie ostry dyżur w szpitalu psychiatrycznym. I wiecie co? Nigdy go do szpitala psychiatrycznego na obserwacje nie wzięli, bo to nie była próba "S". I tak minęło 1,5 roku- psychiatra, leki, psycholog, psychoterapia i nic. Od września stan się bardzo pogorszył. Na zmianę: apatia, smutek i ataki paniki, psychozy wręcz, zasłanianie okien i ciemnych ekranów, uderzanie pięścią w ścianę, szukanie ostrego narzędzia, żeby upuścić emocje, 1,5h takiego stanu i powrót do awarii, patrzenia w jeden punkt. W nocy koszmary i budzenie się co godzinę. Nie wiedząc już co robić pojechaliśmy na ostry dyżur szpitala psychiatrycznego w Józefowie. I tam trafiliśmy na naprawdę zaangażowane psychiatrę, który po długiej konsultacji powiedział wprost: to PTSD- zespół stresu pourazowego. Skąd się wziął? To pokłosie traumy, którą Kuba przeszedł i przechodzi nadal. Znęcanie  psychiczne przez rówieśników, wyśmiewanie, poniżanie, przeżywanie, odrzucenie we wcześniejszych latach. Teraz hejt w internecie, który dobił go totalnie. Przerabianie zdjęć, tworzenie fałszywych treści, prowokowanie do tego, żeby musiał się tłumaczyć, znieczulica totalna. A dlaczego? Po powiedział o swoim autyźmie. Kuba jest szczery, wrażliwy na ludzką krzywdę i nie potrafi zrozumieć, dlaczego tak został potraktowany. "Mamo, co ja złego im zrobiłem, że mnie tak nienawidzą?". To mnie jako matkę boli. Boli jak cholera. Nie zasłużył na to. Z dnia na dzień widziałam jak gaśnie. Stopniowo tracił zainteresowanie swoimi pasjami, coraz częściej leżał wpatrzony w jeden punkt. Coraz częściej słyszałam pytanie "Mamo, dlaczego ja?". 

Po diagnozie PTSD I zaleceniach odrazu zaczęłam działać. Psychotraumatolog, metodą EMDR, psychiatra, leki. I tak, dzięki Wam udało się zakończyć zbiórkę na 2 miesiące wizyt u psychotraumatologa I terapii. I jestem Wam za to ogromnie wdzięczna. 

Ale to niestety dopiero początek. Teraz została nam wprowadzona terapia mitochondrialna. Pomaga ona na odbudowę białka w mózgu, działa na układ nerwowy, wspomaga metabolizm. Jest to suplementacja, której koszt to ok. 1500 zł miesięcznie. Do tego musimy zakupić STYMULATOR NERWU BŁĘDNEGO. To już jest dla mnie koszt zabójczy. 15.000zł. Kiedyś takie stymulatory wszczepiano do mózgu. Teraz medycyna nowoczesna, pozwala na nieinwazyjną metodę, czyli stymulator przezskórny. Jest to urządzenie medyczne, które pomoże Kubie w powrocie do zdrowia i normalnego życia. Terapia mitochondrialna wiąże sie też z badaniami, które w trakcie jej trwania musimy wykonać, a na jedno z nich będziemy musieli jechać aż do Rzeszowa.

To wszystko to są ogromne koszty, dlatego ponownie proszę Was o pomoc. Mam nadzieję, że już ostatnią. Nie jesteście sobie w stanie wyobrazić jaki to dla mnie wstyd i ból, że muszę prosić o pomoc finansową. 

Jeśli tylko możecie, proszę pomóżcie nam. Za każdą złotówkę, każde udostępnienie  będę Wam wdzięczna do końca życia❤️❤️❤️