Spraw, żebyśmy mogli wciąż ratować życia kotów.

Gasimy jeden pożar. Natychmiast wybucha następny.

Dostajemy kolejną wiadomość: ponad dziesięć kotów w jednym miejscu. Dwa mioty oswojonych kociąt, których żadna lokalna organizacja nie może przyjąć. Jedno ma już widoczne objawy kociego kataru. Dorosły kot oddycha z trudem i charczy. Ktoś prosi nas, żebyśmy zabrali chociaż najmłodsze.

I to nie jest wyjątkowa sytuacja. Takie wiadomości dostajemy bez przerwy.

Kocięta rodzą się, bo sterylizacje są prowadzone za późno, wybiórczo albo kończą się przed wyłapaniem całej kolonii. Gminny system nie przewiduje skutecznej pomocy dla oswojonych kociąt. Nie ma gdzie ich umieścić, kto ma ich leczyć ani za co utrzymywać. Organizacje i wolontariusze są przepełnieni, więc ludzie słyszą kolejne odmowy i szukają kogokolwiek, kto jeszcze odbierze telefon.

Kiedy uda nam się opanować sytuację w jednym miejscu, natychmiast zgłaszają się następne osoby z dokładnie tym samym błaganiem:

„Pomóżcie, bo wszyscy inni odmówili”.

Możemy organizować domy tymczasowe. Możemy łapać koty, leczyć je, szczepić, odrobaczać, czipować, sterylizować i szukać im odpowiedzialnych domów. Nie możemy jednak robić tego bez pieniędzy.

Dom tymczasowy nie oznacza darmowej opieki. Każdy przyjęty kot to karma, żwirek, testy, diagnostyka, leczenie, szczepienia, zabiegi i wizyty weterynaryjne. Przy chorym miocie koszty rosną błyskawicznie. Bez środków nawet najlepszy dom tymczasowy pozostaje tylko wolnym miejscem, którego nie jesteśmy w stanie wykorzystać.

Dlatego prosimy o pomoc w finansowaniu:

leczenia chorych kotów i kociąt,

badań, testów, szczepień i odrobaczania,

sterylizacji i kastracji,

karmy oraz żwirku dla domów tymczasowych,

zabezpieczenia kolejnych kociąt, zanim zachorują albo urodzą następne mioty.

Nie zbieramy na jeden przypadek. Zbieramy na możliwość reagowania, kiedy przychodzi następna wiadomość. Na łatanie dziury w systemie, przez którą co roku przechodzą kolejne chore, głodne i niechciane zwierzęta.

Pomóżcie nam przyjąć kolejne koty, zanim będziemy zmuszeni odpowiedzieć: „Nie mamy już za co”.

Każda wpłata oznacza karmę, leczenie i kolejne bezpieczne miejsce. Każde udostępnienie zwiększa szansę, że nie zostaniemy z tym sami.