Dajmy Jasiowi szansę na życie

Nazywam się Iza i od lat moją codziennością jest pomoc kotom — szczególnie tym porzuconym, chorym, bez szans. Nie umiem przejść obojętnie obok cierpienia i zawsze staram się dać im drugą szansę i zrobić wszystko, co w mojej mocy.

Jasia widywałam na osiedlu. Ten piękny, biały kocurek przez długi czas żył na ulicy. Walczył z zimnem, głodem, samotnością i ludzką obojętnością. Długo marzyłam o tym, by go złapać, ale brak odpowiednich warunków i strach o jego los zimą powstrzymywały mnie.

Teraz chcę uratować mu życie i mam nadzieję, że uda mi się zebrać pieniążki na jego leczenie dzięki Waszemu wsparciu.  Oprócz życia marzy mi się dla niego dom z kochającymi go opiekunami. 

Jaś przychodził jeść – czasem regularnie, czasem znikał na wiele dni, a ja zostawałam z pustą miseczką i pełnym niepokoju sercem. W końcu się udało – Jasiu trafił pod moją opiekę. Zmęczony, brudny, wycofany… ale z iskierką nadziei w oczach.
Został wykastrowany, odrobaczony, leczony z pcheł i świerzbu. Zaczął rozumieć, że ludzka ręka może być dobra, że dotyk może sprawiać przyjemność, że miska może być zawsze pełna.

 Z dnia na dzień zdziczały kot zamieniał się w istotę, która pragnie czułości. Ale los nie był łaskawy… Test wykazał białaczkę (FeLV+). To zburzyło wszystkie moje plany – oswojenie, dom, lepsze życie. Zrobiliśmy test PCR – niestety wynik potwierdził diagnozę. Zaczęła się walka nie tylko o oswojenie, ale o każdy kolejny dzień. Mimo wszystko Jasiu nadal robił postępy. Nauczył się korzystać z kuwety, zaufał dłoni, zaakceptował obecność innych kotów – wręcz ich pokochał. I wtedy przyszedł kolejny cios… FIP.

Z dnia na dzień Jasiu zaczął słabnąć. Przestał jeść, oddychał z trudem. Natychmiastowa reakcja, transport do kliniki, badania – serce Jasia tonęło w płynie.

Gdybym zwlekała jeden dzień… nie byłoby go z nami. Zdiagnozowano FIP – wyrok, ale dziś już wiemy, że można z nim walczyć. Podaliśmy pierwszą dawkę leku, który może uratować Jasiowi życie. To bardzo kosztowne leczenie, które wymaga 84 dni terapii, badań kontrolnych i ogromnego zaangażowania. Jasiu walczy. Patrzy mi w oczy i mówi „chcę żyć”.

Jasiu nie ma jeszcze domu, nie ma pokoju z ciepłym kocykiem ani swojego człowieka na stałe. Ale ma mnie – osobę, która zrobi wszystko, by dać mu szansę. Nie poradzę sobie jednak sama… Proszę, pomóżcie mi walczyć o Jasia.

Zbieramy na: • lek • dalsze badania • wizyty kontrolne • karmę i środki pielęgnacyjne • opiekę weterynaryjną w razie pogorszenia stanu zdrowia

Jasiu żyje. Dziś zagląda do mnie przez szybę z balkonu, który jest jego "domkiem", zaczął jeść, oddycha spokojnie, tuli się.
Jeszcze wczoraj jego oczy błagały o pomoc. Dziś – błyszczą nadzieją.

Jeśli możesz – wesprzyj Jasia. Każda złotówka ma znaczenie. Jeśli nie możesz – udostępnij. Pomóż nam znaleźć ludzi o wielkich sercach. 

Z góry dziękujemy z całego serca!

Iza i Jasiu – kot, który tak bardzo chce żyć.