Pomóż, żeby ich życie nie stało się wspomnieniem.

Pokazuję Wam nasze konie w szarości, bo taka może stać się ich przyszłość, jeśli nie dostaną pomocy. Szarość, smutek, strach i utrata tego wszystkiego co przez lata udało się zbudować.

Dziś zwracam się do wszystkich, którzy kiedyś prosili mnie żebym ratowała konia. Ratowałam. Wiele razy jechałam po konie, które miały trafić do rzeźni. Przerażone, wycieńczone, chore, tak bardzo skrzywdzone przez człowieka, że trudno było uwierzyć, że jeszcze kiedyś komuś zaufają.

Zostały uratowane, nie trafiły do rzeźni tylko do nas, do Konikowego Domu.

I może właśnie tutaj pojawia się pewne nieporozumienie. Bo uratowanie konia przed rzeźnią nie kończy jego ratowania. To dopiero początek. Bo trzeba je wykarmić, zapewnić dach nad głową i bezpieczne miejsce. Opłacić ich pobyt, kupić siano, zadbać o kopyta, wezwać weterynarza kiedy coś się dzieje. Leczyć kiedy chorują, być przy niech wtedy kiedy najbardziej potrzebują człowieka. I robić to nie przez tydzień czy miesiąc, bardzo często przez wiele lat.

Te konie nie wracają już do świata z którego zostały zabrane. Zostaję tu w Konikowym Domu. To jest ich dom, ich bezpieczeństwo, ich życie.

Dlatego dziś chcę zwrócić się szczególnie do tych wszystkich, którzy kiedyś prosili mnie. "Ratuj go". "Nie pozwól mu trafić do rzeźni". "Czy możesz go ocalić?" Ja wtedy zrobiłam co mogłam. Zostały uratowane.

A dziś proszę Was, pomóżcie mi ratować je dalej. Nie chcę żeby ich historia skończyła się na słowie "Uratowane". Chcę żeby mogła trwać dalej.

Chcę żeby Biszkopt, Laluś, Beza, Monte, Kaja, Lana, Lila, Szarada, Iskierka, Forest, Marynia, Amelka i dwa Hucułki mogły po prostu żyć. Bez strachu, bez bata, bez transportu do rzeźni, bez oczekiwania na to co będzie jutro.

Koszty stały się tak ogromne, że sama już nie dam rady. Dlatego dziś proszę Was. Jeśli kiedyś prosiliście mnie o ratowanie tych koni - pomóżcie mi teraz ratować je dalej. Każda wpłata nawet najmniejsza pomoże utrzymać ich dom.

Bo ratunek nie kończy się w dniu, kiedy koń zostanie zabrany spod rzeźni. Ratunek trwa każdego kolejnego dnia. I właśnie dziś potrzebuję Was, żeby dalej móc go nieść.