Na terapie i leczenie dla Zosi

Zosia ma 15 lat i rozpoznany zespół Aspergera czyli jedną z postaci autyzmu. Na pierwszy rzut oka wygląda jak wszyscy jej rówieśnicy jednak ma duże trudności w funkcjonowaniu w społeczeństwie. Nie potrafi zrozumieć i zaakceptować panujących norm społecznych. Nie znosi  zmian. Jest niezwykle wrażliwe na bodźce słuchowe, wzrokowe, dotykowe, czy węchowe. Od małego dziecka była spokojna, ma swoje inne zainteresowania niż dzieci w jej wieku. Kiedy była mała nie bawiła się z dziećmi na placu zabaw i w przedszkolu za to uwielbiała grzebać w ziemi i wyszukiwać różne żyjątka. Kiedy poszła do szkoły nauczyciele zaczepiali mnie abym poszła z nią do poradni psychologicznej. Uważałam wtedy, że nie ma takiej potrzeby bo to, że jest cicha i spokojna to jeszcze o niczym nie świadczy, że po prostu taka jest a z czasem na pewno się zmieni. Problemy zaczęły się w szóstej klasie szkoły podstawowej. Zosia nie nawiązywała kontaktów z rówieśnikami, zakładała kaptur na głowę i na przerwach siedziała sama z dala od innych dzieci. Wtedy dotarło do mnie, że jednak córka zachowuje się inaczej niż jej koleżanki i koledzy. Cztery lata temu zdiagnozowano u Zosi zespół Aspergera obecnie spektrum autyzmu.  Kiedy zaczęła dojrzewać świat i wszystko co ją otacza, codzienne życie oraz szkoła stawały się dla niej wielkim wyzwaniem i problemem. Nie radziła sobie z tym wszystkim, izolowała się od wszystkiego i wszystkich.  Nigdy mi się nie zwierzała ze swoich problemów  i wszystko dusiła w sobie. Uczęszcza do szkoły integracyjnej w Łodzi. Zosia jest w okresie dojrzewania a występujące zmiany w organizmie wywołują u niej niepokój  i  braku akceptacji siebie i swojego ciała. W październiku 2025 r.   zaczął się największy koszmar  dla niej i dla naszej rodziny. Zosia dwa razy próbowała popełnić samobójstwo. Na szczęście chyba Bóg nad nią czuwał i nie doszło do najgorszego. Przepłakałam wiele dni i nocy bo czułam się bezradna wobec jej choroby i nie potrafiłam już jej pomóc. Obecnie przebywa w szpitalu psychiatrycznym w Łodzi od 10 - go lutego 2026 r.  i nie wiadomo kiedy opuści szpital. Od trzech lat jesteśmy pod opieką Fundacji Jaś i Małgosia. Niestety sama farmakoterapia i psychoterapia niewiele pomaga. Od przeszło dwóch lat  czekamy na terapie sensoryczne na NFZ oraz  terapie TUS które mogłyby poprawić u Zosi  radzenie sobie że stresem, lękiem i nawiązywaniem kontaktów z rówieśnikami.  Terapie prywatne są kosztowne i  nie stać mnie na to aby pokryć ich koszty gdyż sama utrzymuję dom a moja pensja starcza tylko na opłaty i jedzenie.

Zosi jest potrzebne profesjonalne wsparcie psychologiczne , terapeutyczne oraz pedagogiczne aby mogła nauczyć się pokonywać trudności emocjonalne jak depresja, stany lękowe, wyzwania związane ze Spektrum Autyzmu.  

Córka choruje także na astmę, ciężką depresję i bulimię. Częste wahania nastroju, natłok myśli powodują u niej  silny lęk przed całym światem i nie potrafi się w nim odnaleźć. Lekarze w szpitalu odstawiają  trzeci lek, który nie przynosi rezultatów. Stan psychiczny córki pogarsza się, boi się ludzi, ciągle obwinia się za wszystko i nie radząc sobie z tym wszystkim okalecza się.

Prosimy ludzi dobrej woli o wsparcie finansowe na pokrycie kosztów terapii integracji sensorycznej, terapii treningu umiejętności społecznych oraz wyjazd na obóz terapeutyczny z wykwalifikowaną kadrą wychowawczą. 

Będziemy wdzięczni za każde okazane wsparcie.

Zebrana cała kwota zostanie przeznaczona na terapię psychologiczną, treningi umiejętności społecznych, wsparcie edukacyjne , konsultacje specjalistyczne i wyjazd na obóz  socjoterapeutyczny.  To realna pomoc w codziennym funkcjonowaniu Zosi.

Serdecznie dziękujemy wszystkim darczyńcom, którzy do tej pory wsparli nas finansowo i dobrym słowem . ❤️