Żebym w końcu miała normalny dom

Całe życie tułam się po świecie 

I nie mam swojego miejsca ....

Chciałabym poprostu mieć swój kawałek ziemi żeby móc postawić jakiś malutki dom stodółke

Moc odetchnac z wizja na przyszłość i nie być w tym sama z kotami 

Mam pasję maluje śpiewam chciałaby mieć swój kawałek pracowni żeby w końcu naprawdę beż obaw o jutro zacząć żyć 

Wiem że wielu z was ma podobnie 

Ja postanowiłam sięgnąć po marzenia poprostu  

na codzien ciężko pracuję na budowie ale i tak jeszcze daleko mi do spełnienia  marzeń 

Jeśli chcesz mi pomóc bo czujesz podobnie....

Pomóż więc  a w zamian zaproszę cię napewno do mojego przyszłego azylu i będę gościć jak przyjaciela przyroda nas przytuli

To napewno będzie się działo będzie pięknie