Pomnik dla Wioli.

Nazywam się Wioleta Rogoża.Moje problemy zdrowotne zaczęły się gdy miałam 9 lat. Początkowo było to osłabienie kończyn dolnych, zaburzenia trzymania moczu, problemy w nauce. Następnie doszły zaburzenia oddechu, mowy i lokomocji. Dodatkowo, po upadku ze schodów w 2012 roku, doznałam urazu głowy, który spowodował drętwienie lewej polowy ciała. Początkowym podejrzeniem był proces zmian demielinizacyjnych, polineuropatia czy borelioza. Mimo kilkakrotnej hospitalizacji w oddziałach neurologicznych rożnych szpitali na terenie Polski, nie udało się wystawić pełnej diagnozy. Rodzina zdecydowała się na podjęcie próby konsultacji oraz leczenia za granica. Wierzymy, ze ktoś może mi pomoc. Na dzień dzisiejszy jestem zupełnie uzależniona od osób trzecich. Nawet na wózku inwalidzkim nie mogę poruszać się samodzielnie ze względu na niedowład lewej ręki i zanik mięśni.Wymagam codziennej rehabilitacji, turnusów, specjalistycznego sprzętu, ścisłej diety, dostosowania domu do potrzeb osób niepełnosprawnych, a koszt jest kolosalny i po stokroć przekracza moje możliwości.Każdy z Was ma marzenia. Moim największym jest ŻYĆ!!! Moc wiosna wąchać kwiatki, a zima czuć szczypanie mrozu. ŻYĆ W MIARE MOZLIWOSCI SAMODZIELNIE. Codzienne jakie kolwiek czynności to duży wysilek dla ludzi w miare sprawnych to nie robi problemu.  Ciężko mi z tym ŻYĆ