Nawet nie wiemy co napisać...

Ciężko pisać. Bardzo ciężki czas. Bardzo trudny. Bardzo dużo emocji i coraz mniej siły, żeby to wszystko opisać.

Fundacja Zwierzoluby z Inowrocławia odebrała interwencyjnie zwierzęta. W trakcie interwencji odebraliśmy telefon.

Mnóstwo gryzoni. Trzeba pomóc.

Zwierzęta zostały przeniesione przez organizację do innego pomieszczenia, a my przez kolejne 24 godziny wykonaliśmy i odebraliśmy mnóstwo telefonów i wiadomości.

Chcieliśmy pomóc wszystkim gryzoniom i królikom.

Były w syfie. Bez odpowiedniego żywienia, opieki i zaopatrzenia. Część rannych, część chorych. Mnóstwo osób się zaangażowało. Niewyobrażalna ilość emocji.

Trzeba zrobić wszystko, żeby ich nie zostawić.

Dobra. Damy radę. Mamy pomoc. Damy radę...

I tak przyjechało do nas:

- 18 chomików syryjskich

- 2 chomiki hybrydki

- 2 szczurki

- 4 akacjoszczury

- 4 burunduki

- 5 popielic

- 1 lotopałanka

- 9 świnek morskich

- 2 króliki

- 9 koszatniczek

Część zwierząt pójdzie dalej, do innych organizacji.

Na tę chwilę fundacja Rudaraija przejęli:

- 4 świnki

- 1 lotopałankę

- 5 chomików

A SPŚM

- 3 świnki.

Szykuje się też podróż dla kilku innych maluchów, ale to damy wam znać jak do niej dojdzie.

Obecnie czekamy również na przyjazd pozostałych 18 popielic. Tym samym opróżniamy pomieszczenie z gryzoni i królików.

Jesteśmy już po pierwszych wizytach weterynaryjnych.

Nie jest łatwo.

Wiele zwierząt jest pogryzionych, okaleczonych, potrzebujących leczenia weterynaryjnego i opieki behawioralnej. Od już.

Wszystkie są przerażone.

Zakrywamy klatki kocykami, żeby miały odwagę wyjść i jeść. Nie potrafią jeść normalnych dla swojego gatunku rzeczy.

Walczymy.

Przepraszam za krótki opis. Jesteśmy bardzo zmęczeni.

Czy musieliśmy?

Nie.

Czy musieliśmy?

Tak...

Myślę, że rozumiecie, co mamy na myśli.

Będziemy wdzięczni za wsparcie.

Jesteśmy zasypani lekami, inhalacjami, przemywaniem ran, ratowaniem oka, życia. Ratowaniem ich.

Czekamy na wyniki badań bobków. Boimy się, co będzie, jeśli do tego wszystkiego dojdą pasożyty.

Wiele samic ma podejrzenie ciąży.

Dzisiaj zabieg usunięcia ogona, bo kość jest zmiażdżona.

Walczymy.

Z pogryzionymi palcami, przerażonymi zwierzakami i wszystkim, co jest dookoła.

Ale wiecie co?

Czasami w tak złym świecie, wśród wielu martwych zwierząt, które tam były, znajdujemy Iskierkę.

Taką, przez którą poleciały łzy.

Bo nagle uświadamiasz sobie, jak wielu nie dało rady. Jak wielu nie przeżyło.

Jedyne dziecko, które przeżyło ten koszmar.

Nasza malutka, 15-gramowa Iskierka.

Ta mała kosia dała nam siły więcej niż wszystko inne.

Ona dała radę.

Żyje.

Więc może i my damy radę.

Będziemy wdzięczni za wsparcie, bo jest ciężko. I nie zapowiada się, żeby szybko było lepiej.

A pamiętajcie, że to nie są jedyni nasi podopieczni.

Reszta nie zniknęła.

Jest.

Możecie wesprzeć maluchy?

I nas...