Pomóżmy Jurkowi w walce z rakiem

Trudno mi pisać apel z prośbą o pomoc, bardzo mi trudno opowiadać tą historię. Historię wojny o życie ukochanego człowieka, która właśnie się toczy. Zrobię jednak wszystko, bo liczy się tylko jedno, by Jurek nie umarł, by nie zabrał go rak... Niczego więcej nie chcę...

Wiem, że każdy ma swoje problemy, zmartwienia, nadzieje... My mamy tylko jedno: wspólne życie.

Proszę o pomoc dla szlachetnego, prostolinijnego i życzliwego człowieka, który zawsze znajdował w sobie empatię i zrozumienie. Teraz sam potrzebuje pomocy. To ja proszę o tę pomoc, bo Jurek jest zbyt skromny, zbyt powściągliwy, by to zrobić. Jest też skupiony na walce i słabszy każdego dnia. Robię to za niego ja, jego żona...

Rak pojawił się w naszej rodzinie 7 lat temu. Wówczas zastosowano radykalną radioterapię, przeprowadzono operację główną, podczas której usunięto olbrzymiego guza usytuowanego w okolicy odbytnicy. Jurek miał ileostomię a następnie operację naprawczą jelita. 

Przez te "ochronne" 5 lat onkolodzy monitorowali zdrowie Jurka. Kilkakrotnie miał usuwane nowe polipy i gruczolaki z różnych odcinków jelita grubego. Ostatnia wizyta kontrola u onkologa, po upływie 5 lat diagnostyki, zakończyła się stwierdzeniem, cytat: "jest pan zdrowy, z Bogiem ...".

Jednak jesienią ubiegłego roku do uporczywych bóli miednicy powróciły kłopoty z wypróżnianiem. W styczniu br. u Jurka stwierdzono nawrót raka.  Tym razem umiejscowił się on w okrężnicy. Dodatkowo w płucach odkryto dwa guzki.

Jurek obecnie czeka na operację. Szpital, który podjął się wykonania zabiegu, wyznaczył termin dopiero na 11 września.

Ten czas do operacji musimy wykorzystać na dodatkowe leczenie Jurka. Trzeba wzmocnić organizm Jurka, pobudzić do pracy układ odpornościowy... Dziś jest tak wyniszczony chorobą i leczeniem, ma olbrzymie zwłóknienia po poprzedniej radioterapii, schudł ponad 20 kg.

Dlatego proszę o pomoc. Mamy świadomość, że następnej szansy nie będzie. Teraz mamy wygrać. A walka ta ma być zwycięska. Nie dopuszczam innej myśli, dlatego też bardzo pragnę, żebyśmy mogli zrobić wszystko co możliwe, by Jurek wygrał z rakiem. Żeby żył... 

Potrzebne są fundusze na dodatkowe leczenie, czasu mamy niewiele, a z emerytur na wszystko nie straczy...

Jurek nie chce umierać, jeszcze ma marzenia, ma mnie i naszego pieska, którego kocha nade wszystko. 

Oboje pamiętamy jak 37 lat temu obiecaliśmy sobie, że zestarzejemy się razem.. Na drodze niestety stanęła okrutna choroba, która nie tylko zrujnowała zdrowie Jurka, ale także pozbawiła nas wszystkich oszczędności.

Jurek jest zmęczony, ale ja dostrzegam w jego oczach iskrę życia i nadziei...

Dorota żona Jurka