Dorota Filip
Niestety, po okresie optymizmu, utknęliśmy w miejscu. Piotr ma spastykę mięśni, a w efekcie ogromne przykurcze w zgięciu kolan. Nie wyprostuje nóg, nie ma mowy by na nich stanął. Szpital odmówił przyjęcia na oddział rehabilitacji. Potrzebna jest rehabilitacja specjalistyczna, wspomagana sprzętem, którego szpital nie ma. Terminy przyjęć do szpitali rehabilitacyjnych, które przyjmują takie przypadki, są absurdalne. Za dwa, trzy czy cztery lata u Piotra nie będzie już czego ratować. Moja determinacja by postawić go na nogi to za mało. Potrzebne są pieniądze, jak zawsze, gdy chodzi o leczenie. Kwota, która widnieje na zbiórce jest nieaktualna. Ja korzystam z tych pieniędzy od ponad roku i dzięki nim, dzięki Wam, wiele udało się zrobić. Piotr siada na łóżku, je samodzielnie, coraz lepiej mówi. Teraz jednak konieczna jest dalsza rehabilitacja. Ta w domu wciąż trwa, ale do postawienia Piotra tak, by przynajmniej sam mógł przesiąść się na wózek, droga daleka. Teraz, przy każdym transporcie do lekarza, na wózek musi go przenosić dwóch ratowników. Ja nie mam szans tego zrobić. Dlatego ponownie proszę o pomoc. Sprawdzam wszystkie możliwości i metody wychodzenia z przykurczy. Są, ale to wiąże się z pieniędzmi. Prywatne ośrodki dysponują technologiami, które radzą sobie z takim problemem, pobyty są jednak potwornie drogie. Ale może z czasem udałoby się umieścić Piotra w takim ośrodku, przynajmniej na miesiąc. Ostatnio w karetce, Piotr jechał na siedząco. Przez okno oglądał miasto zafascynowany jak dziecko. Przez ostatnie półtora roku widział tylko szpitalne sale. Bardzo chciałabym, by wiosną zobaczył świat z pozycji wózka. Bez Was się nie uda.





Anonimowy Darczyńca
..Piotrze, dasz radę...
Anonimowy Darczyńca
Piotrze, wytrwałości i dużo siły Wam życzymy w tej trudnej sytuacji.
Jerzy Hebda
Piotrze, wytrwałości w rehabilitacji
Anonimowy Darczyńca
Dorotko, Piotrze niech siła i nadzieja Was nie opuszcza
Jerzy Hebda
Wracaj do zdrowia, Piotr Filip :)