Mały Filip ma ostrą białaczkę

Filipek ma 2 lata i kochającą rodzinę – rodziców: moją siostrę Magdę i mojego szwagra Maćka, oraz swoją siedmioletnią, wspaniałą siostrę Agatę. Są Polakami, ale mieszkają w Niemczech, w Nadrenii Północnej-Westfalii. To tam założyli swoją rodzinę, choć poznali się i wykształcili w Polsce.

W połowie marca u Filipa nagle zdiagnozowano ostrą białaczkę limfoblastyczną typu B. Początkowo pojawiły się objawy, które niemiecki pediatra uznał za grypę. Tylko dzięki temu, że rodzina przyjechała do Polski na ślub mojego brata, Filipek dziś żyje. Był bardzo zmęczony i kaszlał… Lekarze powiedzieli, że trafiliśmy w ostatnim możliwym momencie – kilka godzin później mogłoby być już za późno. We krwi miał aż 94% komórek nowotworowych, a poziom leukocytów wynosił 250 000, podczas gdy norma to około 1 000. Ta choroba rozwija się nagle i podstępnie. Dla nas to był cud, że przyjechali do Polski akurat wtedy i polski pediatra powiedział, że to jest ostatni moment. Natychmiast został przewieziony karetką do Przylądka Dobrej Nadziei we Wrocławiu i to tam dostał transfuzję krwi i został w miarę ustabilizowany. Polscy lekarze podjęli decyzję na przewiezienie małego do Niemiec.

Co drugi dzień Magda pokonuje 100 km, by zawieźć Filipa do Münster na leczenie, a w tym czasie Maciek opiekuje się Agatą. Trudno sobie wyobrazić, jak ogromnym obciążeniem jest dla nich ta sytuacja. Maciek nie może już pracować tak dużo, jak wcześniej, a dochody Magdy na najbliższe dwa lata całkowicie znikają – nie może pracować, bo taki jest plan leczenia. Choć część kosztów jest refundowana, to wiele rzeczy muszą pokrywać sami. W aptece wydają około 300 euro na strzykawki doustne do podawania leków, specjalne plastry znieczulające, maseczki dla dzieci i inne niezbędne środki. Materiały otrzymane ze szpitala już się wyczerpały. Nie wiadomo też, jak dalej potoczy się leczenie, jakie będą następne koszty i jak Filipek będzie reagował na chemioterapię. Lekarze planują trzy możliwości leczenia, zależnie od stanu małego. 

8 kwietnia Fifek obchodzi swoje drugie urodziny. Niestety spędzi je na chemioterapii…

Jeśli chcecie pomóc tej wspaniałej, młodej i kochającej się rodzinie, będę ogromnie wdzięczna. Znam ich jako ludzi, którzy zawsze są gotowi nieść pomoc innym – dziś to oni jej potrzebują. Zasługują na wsparcie.

Jeśli możecie, wesprzyjcie ich choćby najmniejszą kwotą. A jeśli nie macie takiej możliwości – pomóżcie, udostępniając tę historię dalej – na Facebooku, Instagramie, TikToku, WhatsAppie i wszędzie indziej… To równie ważne.

Dla małego Filipa. Dla jego rodziny.