Dla kotka z uszkodzonym oczkiem

Byłam bardzo zajęta, gdy  w moim telefonie rozbrzmiał dzwonek. Na ekranie wyświetlił się  nowy numer. Okazało się ,że to sąsiadka starszej Pani.

Znałam tę sytuację aż za dobrze – na podwórku zostały 3 maluchy, których nikt nie chciał. Dzisiaj jednak sprawa była pilna: jeden z nich był bardzo chory.

Szybko dogadałam się z panią, że przywiozę klatkę-łapkę. W międzyczasie okazało się jednak, że do akcji wkroczyła też  moja koleżanka. Miała akurat wolną chwilę, więc przejęła pałeczkę i zawiozła  sprzęt na miejsce. Przez chwilę pomyślałam, że wszystko pójdzie gładko.

Nie minęło dużo czasu, a telefon zadzwonił znowu.

— Złapał się! Ale... to inny kotek — usłyszałam w słuchawce niepewny głos. — Co ja mam teraz z nim zrobić? Wypuścić?

Z relacji tej  pani wyłonił się naprawdę smutny obraz. Maluch nie dość, że miał widocznie uszkodzone oczko, to jeszcze  tak to okreslila ta Pani kotek  się „rozjeżdżał” ... 😢💔😢

Sercem byłam przy nim, ale rzeczywistość uderzyła bezlitośnie: u nas brakowało już absolutnie każdego wolnego metra dla kolejnej biedy. Zrobił się z tego potworny pat. Z jednej strony zależało mi ponad wszystko, by złapać tego pierwszego, ciężko chorego biedaka, ale z drugiej... jak wypuścić malucha, który sam wszedł do klatki i ewidentnie potrzebuje natychmiastowej pomocy lekarza?

Musiałam działać błyskawicznie. Czas uciekał, klatka była zajęta, a w głowie miałam tylko jedną myśl: muszę znaleźć rozwiązanie i to natychmiast.

Wysłałam kilka wiadomości do  domów tymczasowych a w międzyczasie ruszyłam w drogę po kotka.

Niestety w innych DT  brak miejsca tak samo jak i u nas  :(.

Odzwinilaż Pani Doktor.,co mnie bardzo ucieszyło.

Pomimo, że było już pogodzinach pracy lecznicy zgodziła się go  przyjąć, tym samym   dając mi trochę więcej czasu na znalezienie domu tymczasowego.dla tego biedaka.