Grześ kontra neuroblastoma. Walka o przyszłość!

Nasz zaledwie 8-miesięczny synek Grzesiu toczy najtrudniejszą walkę, jaką można sobie wyobrazić – walkę z neuroblastomą, agresywnym nowotworem układu nerwowego. Od 7 sierpnia szpital stał się naszym drugim domem, z którego wychodzimy tylko na krótkie momenty. Przez ciężkie powikłania i walkę o każdy oddech jesteśmy tu zamknięci ciągiem już od pięciu tygodni. Każdy dzień to dla nas ogromny strach, a dla Grzesia potworny ból i wycieńczenie.

Wszystko zaczęło się dramatycznie 3 miesiące temu. Mały guzek na szyi. Usg . Szpital. Rezonans . Jeden telefon, który zmienił wszystko . NOWOTWÓR. 

Trafiliśmy do Poznania.

Podczas pierwszej biopsji lekarze musieli natychmiast założyć Grzesiowi rurkę tracheotomijną. Guz uciskał drogi oddechowe tak potwornie, że jego tchawica miała zaledwie 1,5 mm szerokości, podczas gdy u zdrowego dziecka powinno to być 4–5 mm. Lekarze bali się, że nasz synek się udusi. Rurka uratowała mu życie, ale to był dopiero początek koszmaru.

Pierwszy cykl chemii nie przyniósł oczekiwanych rezultatów. 

Zaczęliśmy tzw.czerwoną chemię. Pierwszy cykl tej chemii przyniósł ze sobą bardzo ciężkie powikłania, przez które organizm Grzesia skrajnie ucierpiał i z powodu których do dziś nie opuściliśmy szpitalnego oddziału. Obecnie jesteśmy w trakcie drugiego cyklu. Ze względu na wcześniejszy stan synka, lekarze musieli zredukować dawkę chemii do 2/3. Każda podana kroplówka to dla nas ogromny lęk – nie wiemy, co przyniosą najbliższe dni i jak Grześ zniesie to leczenie.

Najgorsza jest jednak niepewność. Badania po pierwszym cyklu wykazały, że guz nie zmniejszył się tak, jak wszyscy na to liczyli. Żyjemy w potwornym zawieszeniu, modląc się, by obecna chemia w końcu dała radę. Jeśli leczenie zadziała, Grzesia czeka skomplikowana operacja usunięcia guza. Jeśli nie – lekarze będą musieli wdrożyć kolejny rodzaj chemioterapii.

Ta agresywna walka i długie miesiące spędzone w szpitalnym łóżeczku odebrały Grzesiowi siły do normalnego rozwoju. Następstwem choroby i wycieńczenia jest to, że nasz 8-miesięczny synek nie siada, nie raczkuje, nie chodzi, a nawet nie potrafi samodzielnie przekręcić się z boku na bok. Jego mięśnie są skrajnie osłabione. 

Rurka tracheostomijna odebrała mu głos. Nie słychać Jego płaczu,  śmiechu,  gaworzenia ... serce pęka, gdy z wesołego dziecka, który na widok dziadków czy starszego brata aż krzyczał z radości,  a teraz zostaje cisza ... oddech z rurki..

Wiemy, że niezależnie od tego, czy Grzesia czeka operacja, czy kolejna chemia, jego małe ciałko będzie wymagało ogromnego wsparcia. Prawdziwa walka o to, by mógł w przyszłości normalnie żyć, rozegra się na salach rehabilitacyjnych po wyjściu ze szpitala. Nowotwór nie może odebrać mu szansy na sprawność!

Na co zbieramy środki?

Głównym celem tej zbiórki jest zebranie funduszy na bieżące wydatki związane z chorobą Grzesia, których nie pokrywa szpital, oraz na jego późniejszy powrót do sprawności. Zebrane pieniądze przeznaczymy na:

• Intensywną rehabilitację ruchową oraz neurologiczną (naukę obracania się, siadania, raczkowania i chodzenia), która będzie konieczna po tak długim unieruchomieniu w łóżku.

• Koszty ciągłych dojazdów do szpitala oraz parkingów, które przy tak długim leczeniu generują ogromne sumy.

• Środki medyczne, pielęgnacyjne i leki, których nie zapewnia szpital, a są niezbędne przy codziennej opiece i obsłudze rurki tracheotomijnej.

• Konsultacje u specjalistów (fizjoterapeutów, neurologów) po opuszczeniu oddziału onkologii.

Koszt codziennej rehabilitacji, dojazdów i bieżącego utrzymania chorego dziecka w szpitalu zaczyna drastycznie przekraczać nasze możliwości finansowe. Szpital walczy teraz o jego życie, ale to my – z Waszą pomocą – musimy zabezpieczyć fundusze na wszystko dookoła, by dać Grzesiowi szansę na normalne dzieciństwo.

Błagamy o wsparcie dla małego wojownika!

Grześ udowodnił już, że ma ogromną wolę życia, znosząc kolejne tygodnie na szpitalnym oddziale. Prosimy Was z całego serca – pomóżcie nam postawić synka na nogi i wygrać tę walkę. Każda wpłata i każde udostępnienie tej zbiórki to dla Grzesia szansa na przyszłość bez bólu i na jego pierwszy, samodzielny krok.

Dziękujemy za każdą pomoc, każde dobre słowo i wsparcie w tej nierównej walce.

Rodzice Grzesia I starszy brat