Przeszczep dłoni, samotny ojciec

Wypadek, który przeżyłem, zmienił moje życie na zawsze. Brak dłoni to nie tylko utrata funkcjonalności, to ograniczenie możliwości, które sprawia, że czuję się jak w klatce. Codzienność, która dla wielu jest oczywistością, dla mnie stała się prawdziwym wyzwaniem. Nie mogę samodzielnie zawiązać butów, otworzyć słoika, czy po prostu podać komuś dłoń na powitanie. To są drobne rzeczy, które większość ludzi wykonuje automatycznie, a dla mnie są nie lada wyzwaniem.

Jako samotny ojciec, czuję ogromną odpowiedzialność za swoją córkę. Chcę być dla niej oparciem, towarzyszem zabaw, kimś, kto zawsze będzie przy niej. Jednak brak dłoni utrudnia mi pełnienie tej roli. Nie mogę z nią jeździć na rowerze, budować zamków z piasku, czy po prostu trzymać za rękę żeby ne wpadła pod samochód jakidziemy gdzieś...wszystko są chwile, które chciałbym przeżywać razem z nią, chwile, które zostaną w naszej pamięci na zawsze.

Przeszczep dłoni to dla mnie nie tylko operacja, to inwestycja w przyszłość. To szansa na to, aby móc wrócić do normalności, zapewnić mojej córce godne życie i realizować swoje pasje. Chcę ponownie poczuć się niezależny, móc samodzielnie wykonywać wszystkie czynności, które wcześniej były dla mnie oczywiste.