Depresja - Krzyk o pomoc

Cześć, 

jestem Judyta. 

Mam depresję.

Dopóki nie zachorowałam byłam radosną, pełną życia i ciekawą świata dziewczyną, miałam dużo znajomych i kilku przyjaciół. Niestety, depresja zabrała mi chęć do życia. Nie mam siły wstawać z łóżka, pracować ani realizować się w swojej pasji. Nie mam ochoty spotykać się ze znajomymi, z rodziną.

Uczęszczałam na terapię oraz brałam silne leki, aby móc wrócić do zdrowia. Do życia sprzed tej okropnej choroby. Terapia i leki bardzo mi pomagały i było na prawdę lepiej. Wracała chęć do normalnego życia. Myślałam, że już będzie tylko lepiej. Jednak myliłam się. Ostatnio moja choroba znów się nasiliła. Złożyło się na to wiele czynników. W konsekwencji byłam zmuszona do uczęszczania na mniejszą liczbę wizyt terapełtycznych, aż w końcu musiałam ją przerwać, bo po prostu mnie na nią nie stać. Terapia, jak i leki bardzo dużo kosztują. Chcę dalej kontynuować terapię, ale w tej chwili mnie na nią po prostu nie stać.

Nigdy nie prosiłam o pomoc finansową i strasznie źle się z tym czuję. Ale chcę wrócić do siebie, do swojego życia sprzed tej okropnej choroby. Chcę się znów uśmiechać, mieć siłę, aby po prostu żyć.

Błagam Was o jakiekolwiek wsparcie. Nie mam już siły.

Dziękuję