Rehabilitacja dla Wandy Wojcieszek

       W imieniu najbliższej rodziny prosimy o wsparcie w pokryciu kosztów specjalistycznej rehabilitacji neurologicznej naszej ukochanej mamy Wandy Wojcieszek oraz zakupu niezbędnego sprzętu medycznego do użytku domowego.

     Mama od ponad roku zmagała się z narastającymi problemami z chodzeniem, silnym bólem i zaburzeniami równowagi. Szukając przyczyny, dowiedzieliśmy się o dramatycznej diagnozie – guz w okolicach rdzenia kręgowego. Jedyną szansą była operacja, którą przeprowadzono 29 września. Niestety, mimo pomyślnego usunięcia guza w wyniku operacji doszło do paraliżu od klatki piersiowej w dół.

     Obecnie mama przebywa na oddziale rehabilitacji w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia. Walczy z całych sił i już teraz widzimy pierwsze pozytywne sygnały. Mama zaczyna świadomie poruszać stopami oraz odczuwać dotyk, ciepło i zimno. Jest to doskonały prognostyk. Te drobne postępy udowadniają, że rdzeń kręgowy żyje i dają realną szansę na to, że mama w przyszłości wróci do chodzenia i odzyska samodzielność.

       Niestety, czas refundowanej rehabilitacji w szpitalu państwowym niebawem dobiegnie końca. Aby nie zaprzepaścić tej ogromnej szansy, musimy jak najszybciej zapewnić mamie ciągłość leczenia w prywatnej klinice neurologicznej. Miesięczny koszt pobytu i intensywnej terapii dla osoby wymagającej całodobowej opieki to ogromny wydatek – zazwyczaj rzędu 25–30 tysięcy złotych (ok. 6000–7000 euro). Wiemy już, że mamę czeka wielomiesięczna, żmudna walka. Chcielibyśmy również dać jej dostęp do nowoczesnych technologii rehabilitacyjnych i ewentualnie zakupić dedykowany sprzęt do ćwiczeń w domu.

       Sami nie damy rady udźwignąć tak ogromnych kosztów, dlatego będziemy ogromnie wdzięczni za każdą, nawet najmniejszą wpłatę. Jeśli nie możesz pomóc finansowo, ogromnym wsparciem będzie dla nas samo udostępnienie linku do tej zbiórki na Twoim profilu społecznościowym lub w komunikatorze. Każdy taki gest da mamie potężną dawkę pozytywnej energii oraz siły do dalszej walki o zdrowie. Bardzo dziękujemy także za wasze miłe słowa i modlitwy.

       Mama tuż przed operacją po raz pierwszy zobaczyła swojego najmłodszego wnuczka. Miala nadzieje ze po operacji bedzie mogla sie nim nacieszyć. Nadal o tym marzy ale teraz marzy przede wszystkim o tym żeby nie leżeć do końca życia w łóżku i samodzielnie się poruszać. Bez długiej i kosztownej rehabilitacji nie bedzie to mozliwe. Przez wiele lat mama opiekowała się nami (było nas troje), wspierała w opiece i wychowaniu wnuczków, wiele lat opiekowała się swoimi rodzicami. Nigdy nie myślała o sobie, była bardzo pracowita, pomocna i troskliwa. Teraz my musimy zatroszczyć się o Nią i wspierać ją w staraniach o powrót do sprawności

     Chętnie odpowiem na wszelkie pytania dotyczące zbiórki oraz ponoszonych wydatków.

    Dziękujemy za każde otwarte serce