Życie bez lęku

Gdy będąc w schronisku przypadkowo spojrzałam jej w oczy, zakopała się głęboko w budzie, by nie było jej widać. Gdy weszłam do jej kojca, wybiegła w panice chcąc uciec przez ledwo dostrzegalną szparę między podłogą a ścianą.

Rozpoznałam ją, bo przypominała Lejdi, której niedawno znalazłyśmy dom. Obie pochodzą z dzikiego stada, które latem ubiegłego roku zostało wyłapane i trafiło do podwarszawskiego schroniska. Nie planowałyśmy wracać po resztę psów z tej gromady, ale nad tym przypadkiem trudno było przejść obojętnie. 

Jesteśmy niewielkim stowarzyszeniem, które "uwalnia" psy ze schronisk, by polepszyć ich byt, zanim znajdą stałe domy. Poznajemy je, socjalizujemy, przyzwyczajamy do normalności, by na końcu znaleźć im możliwie najlepszych Opiekunów. Niestety w przypadku psów wymagających terapii nasze możliwości są ograniczone. Na szczęście istnieją miejsca, w których lękliwy pies ma realną szansę poczuć się bezpiecznie i wyjść na prostą.

Zdjęcie z bagażnika oznacza - zabieramy Florę do hoteliku. Już jest nasza, otoczona opieką wspaniałych pracowników tego miejsca. Sunia nadal ma możliwość zaszyć się w bezpiecznym dla siebie miejscu, z którego jednocześnie może obserwować człowieka. Potrzebna jest jej stopniowa socjalizacja, cierpliwość i spokój. To wszystko ma już zapewnione. A my czerpiemy ogromną satysfakcję z każdego kolejnego dnia tej istoty, której powoli puszcza napięcie i ból. Jest też druga, trudniejsza strona takiej pomocy - całodobowa opieka to spore obciążenie finansowe. Trudno przewidzieć, kiedy Florka stanie się w pełni adopcyjnym psem. Na razie wszystko jest dla niej nowością, do której powoli musi przywyknąć. 

Będziemy wdzięczne za każde wsparcie drogi Florki ku normalności.