Moim cieniem jest anoreksja...

Cześć, mam na imię Natalia. Mam 18 lat.

Od kilku lat moim cieniem jest anoreksja – choroba, która po cichu wkradła się w moje życie i powoli zaczęła je zabierać kawałek po kawałku.

Coraz częściej brakuje mi siły. Ciało odmawia posłuszeństwa, a głowa nie daje odpocząć. Ale gdzieś głęboko w środku wciąż tli się nadzieja, że mogę jeszcze odzyskać siebie – prawdziwą Natalię, nie tylko jej cień.

Kiedyś byłam pełna energii, śmiałam się, spotykałam z przyjaciółmi, miałam plany i marzenia. Dziś większość dni to walka z samą sobą – z lękiem przed jedzeniem, z obrazem w lustrze, który nigdy nie wydaje się wystarczająco „dobry”.

We wrześniu 2025 roku po raz pierwszy powiedziałam głośno, że jestem chora. To był początek mojej drogi po pomoc.

Od 29 września przebywam w prywatnym ośrodku terapeutycznym „Słoneczny Dom” Fundacji Drzewo Życia. Turnus trwa sześć tygodni i obejmuje intensywną terapię dla osób z zaburzeniami odżywiania. Dzięki specjalistycznej pomocy zaczynam powoli odzyskiwać równowagę, jednak terapeuci zalecają kontynuację leczenia w kolejnym turnusie. 

Ufam im i chcę o siebie dalej walczyć.

Leczenie anoreksji to trudna i długa droga. Wymaga specjalistycznej terapii. Niestety, koszty są ogromne, a moja rodzina nie jest w stanie pokryć ich samodzielnie.

Dlatego proszę – pomóż mi zawalczyć o życie.

Liczy się każdy gest !

Natalia