Endometrioza zabiera mi codzienność. Pomóż mi odzyskać życie

Nazywam się Magda i mam 31 lat.. Jestem mamą i żoną. Zawsze chciałam po prostu normalnie żyć, pracować i dawać swoim bliskim poczucie bezpieczeństwa. Niestety od czerwca 2025 roku moje życie zamieniło się w nieustającą walkę z bólem.

Odbyłam niezliczone konsultacje u ginekologów i wielu innych specjalistów, rozpaczliwie szukając kogoś, kto w końcu postawi właściwą diagnozę. Jeździłam od lekarza do lekarza, szukając ratunku. Czując przy tym ogromną bezradność i paraliżujący szok, gdy nikt nie potrafił mi pomóc.

Moja diagnoza

Dziś już wiem, że choruję na endometriozę, adenomiozę oraz żylaki miednicy mniejszej. To ciężkie, przewlekłe schorzenie, które regularnie wyłącza mnie z życia. Choroba powoduje paraliżujący ból macicy, brzucha, kręgosłupa oraz wymioty. Dodatkowo żylaki sprawiają, że krew zalega w naczyniach, powodując stały stan zapalny, tępy ból, potworne parcie na pęcherz i uczucie ciężkości.

Moje ciało często odmawia posłuszeństwa. Podczas najsilniejszych ataków ból jest uśmierzany przez pogotowie w domu lub na SOR-ze, gdzie z powodu zatrzymania moczu bywam czasami cewnikowana.

Z zachorowaniem rozpoczęła się lawina kolejnych diagnoz: stany zapalne układu moczowego, napady paniki, poważne problemy z kręgosłupem, nadciśnienie samoistne oraz tachykardia.

Są dni, kiedy ból całkowicie mnie paraliżuje i nie jestem w stanie wstać z łóżka. Przygotowanie posiłku, opieka nad dziećmi czy wykonanie najprostszych, codziennych czynności to dla mnie trudność.

Obecnie jestem pod opieką wyspecjalizowanej kliniki w Poznaniu. Poniosłam pełny koszt za wkładkę Mirena, przeszłam hormonalne wyciszenie organizmu i przyjmuję silne leki (m.in. Oxydolor, Telmizek, Ryeqo, Oriven, Sulovas). Mimo to ból wciąż nie odpuszcza, a codzienne funkcjonowanie to ogromne wyzwanie.

Dlaczego proszę o pomoc?

Mimo że korzystam z NFZ i mam skierowania na cito, kolejki i realia służby zdrowia sprawiają, że na pomoc nie mogę czekać. Żeby funkcjonować i szukać ulgi, muszę korzystać z leczenia prywatnego oraz stałych, kosztownych form terapii:

- Stałych leków przeciwbólowych i specjalistycznej farmakoterapii

- Wlewów z lidokainy oraz regularnej rehabilitacji

- Diety przeciwzapalnej (śródziemnomorskiej)

- Dojazdów do kliniki w Poznaniu

- Konsultacji medycznych i przygotowania do zabiegu operacyjnego

W grudniu czeka mnie zabieg operacyjny flebologiczny w Puszczykowie. Jestem już zarejestrowana, ale muszę się do niej przygotować, a koszty leczenia przerosły możliwości naszej rodziny.

Straciłam możliwość normalnego funkcjonowania.

Choroba zabrała mi niezależność i poczucie bezpieczeństwa. Zamiast skupiać się wyłącznie na walce o zdrowie, każdego dnia martwię się, czy wystarczy nam środków na kolejny miesiąc leków.

Mam dopiero 31 lat. Chcę być mamą, która ma siłę na codzienne życie, spacery i uśmiech dla swoich bliskich. Nie chcę żyć w ciągłym strachu przed bólem i brakiem środków na ratowanie zdrowia.

Sama już dłużej nie dam rady. Dlatego z całego serca, proszę Was o wsparcie mojej zbiórki.

Każda wpłata – nawet najmniejsza – oraz każde udostępnienie to dla mnie krok w stronę życia bez bólu i szansa na spokojną przyszłość z moją rodziną.

Dziękuję z całego serca każdemu, kto zatrzyma się przy mojej historii i podaruje mi odrobinę nadziei. ❤️🙏