W skórze cierpienia

Pasmo nieszczęść dotknęło naszą rodzinę. Nasze problemy zdrowotne zaczęły się już w 1999 r., od narodzin drugiej z córek - pęcherzowe oddzielanie się naskórka. 20 lat temu nie wiedzieliśmy o tej chorobie praktycznie nic. Leczyliśmy się jednym rodzajem opatrunku - siateczką nasączoną parafiną. Z każdym rokiem uczyliśmy się o chorobie z własnych doświadczeń i testowaniu nowych, zdobytych opatrunków, co pomogło z kolejną córką, z tą samą chorobą. Nauczyliśmy się jak postępować z chorobą motylków. Dziś jest 100 razy lepiej, mamy dużą wiedzę i doświadczenie. Kolejne problemy zdrowotne pojawiły się u Ewelinki (11 lat), w grudniu 2017 r. Chłoniak hodgkina - diagnoza która wywołała strach i przerażenie. Dziś jest dwa lata po zakończonym leczeniu. Nowotwór zostawił po sobie ślad, ale walczymy, żeby wszystko wróciło, tak jak było przed chorobą. Nikt by nie pomyślał, że kolejnym problemem będą zwykle kamienie u najmłodszej z córek. Byliśmy w tym ponad dwa lata, nie jest łatwo patrzeć na cierpienie najbliższych. Na szczęście to jedno nieszczęście zakończyło się pomyślnie. Myśleliśmy, że od tej pory będzie tylko lepiej, niestety kolejny nowotwór, który z dnia na dzień zabiera siły i zdrowie głowy naszej rodzinny. Obecnie znajduje się pod opieką hospicjum domowego. Każdy nawet z najmniejszych problemów odbił się na moim zdrowiu, zajęta opieką nad córkami i mężem nie miałam czasu i nie myślałam o swoim zdrowiu, co teraz daje o sobie znać. Każde z nieszczęść, które nas spotyka, wymaga dużego nakładu finansowego, któremu czasem ciężko podołać i wymaga prośby o pomoc innych ludzi. Dlatego za każdą pomoc będziemy wdzięczni.