Budowa domku dla Kacperka

Kacper ma 15 lat i od urodzenia walczy o rzeczy, które dla innych są oczywiste.

Każdy dzień to dla niego wysiłek, a dla nas – nieustanna opieka, strach i troska o to, co będzie jutro.

Nie prosimy o luksusy — prosimy o bezpieczny dom, w którym Kacper będzie mógł spokojniej żyć i rozwijać się w swoim tempie.

Pomóż nam zbudować miejsce, które da mu szansę na normalność.

Jestem mamą Kacperka.

Kiedy patrzę na jego uśmiech, trudno uwierzyć, ile cierpienia i walki jest za tym dzieckiem… i ile walki wciąż przed nami.

Kacper ma rzadką wadę genetyczną – delecję 8 (23.1). Do tego zmaga się z dziecięcym porażeniem mózgowym, padaczką, autyzmem oraz zaburzeniami zachowania.

Nasze życie od lat nie wygląda jak normalna codzienność. To ciągłe leczenie, rehabilitacje, kolejne badania, pobyty w szpitalu, zmęczenie… i strach, którego nie da się opisać słowami.

Za nami wcześniactwo, operacje i tysiące godzin walki o każdy, nawet najmniejszy postęp.

A mimo to mój syn każdego dnia musi mierzyć się z rzeczami, z którymi żadne dziecko nie powinno się mierzyć.

Kacper jest bardzo męczliwy. Jeszcze niedawno był w stanie wytrzymać w szkole około 4 godzin, ale jego stan psychiczny się pogorszył. Dziś uczy się w domu, bo zwyczajnie nie daje rady.

Każdy dzień wymaga od niego ogromnego wysiłku… a ode mnie – bycia przy nim niemal cały czas. Motywowania go, uspokajania, tłumaczenia świata na nowo, kiedy jego emocje i ciało nie są w stanie „współpracować”.

Jako mama widzę, jak bardzo Kacper chciałby żyć zwyczajnie.

Jak bardzo chciałby mieć swój bezpieczny kąt.

Miejsce, w którym nie będzie się bał.

W którym będzie mógł odpocząć, uspokoić się i rozwijać w swoim tempie.

Dlatego razem z Kacprem zbieramy środki na budowę domu, w którym będziemy mogli stworzyć mu warunki, jakich naprawdę potrzebuje — w tym łazienkę dostosowaną do jego ograniczeń i bezpieczeństwa oraz przestrzeń do rehabilitacji i codziennego funkcjonowania.

Stała opieka nad synem nie pozwala mi podjąć pracy i samodzielnie uzbierać pieniędzy na mieszkanie.

Mąż pracuje, aby utrzymać naszą czteroosobową rodzinę, a ja większość czasu poświęcam Kacprowi — bo on sam nie poradzi sobie bez wsparcia.

Nie prosimy o luksusy.

Prosimy o coś, co dla wielu jest zwyczajnym domem… a dla nas jest szansą na spokojniejsze życie.

Szansą, by Kacper mógł funkcjonować bezpieczniej.

Byśmy nie musieli każdego dnia walczyć o przetrwanie.

Każda wpłata ma znaczenie.

Każde udostępnienie daje nam nadzieję.

Z całego serca dziękujemy za każdą pomoc — za to, że możemy poczuć, że nie jesteśmy w tym sami. ❤️