Samotna mama prosi o pomoc

Błagam o ratunek!

Nazywam się Katarzyna i jestem samotną mamą trójki dzieci. 

Wszystko zaczęło się 25 lat temu...

Piotr urodził się jako całkowicie zdrowy, silny chłopczyk. Nasze szczęście trwało jednak zaledwie kilka miesięcy. Nagle, bez ostrzeżenia, zaczął się dusić. To był początek trwającego ćwierć wieku koszmaru. Od tamtego momentu syn zmaga się z potwornymi problemami zdrowotnymi. Przez lata lekarze rozkładali ręce, a Piotr był nieustannie leczony „na oślep”, na dziesiątki różnych dolegliwości.

Dopiero gdy skończył 17 lat, poznaliśmy brutalną prawdę. Diagnoza brzmiała jak wyrok: zespół McCune’a-Albrighta. To niezwykle rzadka, agresywna i podstępna choroba, która niszczy kości, układ hormonalny i powoli, z każdym rokiem, odbiera mojemu synowi szansę na normalne życie.

Kiedy Piotr miał 12 lat, spotkał nas kolejny potężny cios – zmarł jego tata. Zostałam sama z chorym synem, który wymagał opieki 24 godziny na dobę. Nie mogłam podjąć normalnej pracy. Podjęłam pracę na umowę zlecenie żeby w każdej chwili moc jechać z synem na pogotowie.

Obecnie pracuję, robię wszystko, co w ludzkiej mocy,  To, co zostaje, nie starcza na podstawowe potrzeby.

W Polsce medycyna rozłożyła ręce – nie ma tu możliwości skutecznego leczenia Piotra. Pojawiła się jednak iskierka nadziei: nowoczesna kuracja za granicą. Niestety, jej koszt jest gigantyczny. Kosmiczny. Dla nas – całkowicie nieosiągalne. Błagam Was o pomoc – czas ucieka. 

Sama nie dam już rady, moje siły całkowicie się wyczerpały. Proszę, pomóżcie mi uratować syna. Każda złotówka, każde udostępnienie tej zbiórki to dla nas szansa na życie. Błagam o pomoc w imieniu swoim i moich dzieci.

Chciałam również bardzo podziękować ludziom którzy wplacili już pieniądze dzięki wam byliśmy na pierwszej turze leczenia. Lecz kolejne wizyty są nadal kosztowne. Bardzo dziękuję ludziom dobrego serca syn po pierwszej kuracji czuje się lepiej jednak boję się że nie będę miała pieniędzy na dalsze leczenie i wszystkie wysiłki i trud włożony w te starania pójdzie na marne a stan zdrowia syna znów się pogorszy.

Dziękuję za każdy odruch serca.