Poczucie Wartości

Dzień dobry wszystkim, którzy zdecydowali się przeczytać ten opis.

Mam nadzieję, że dla Was ten i każdy kolejny dzień jest dobry. Będę pisał o sobie, o swojej potrzebie i sytuacji. Zawsze w internecie kreowałem wizerunek kogoś, kim nie jestem. A kim ja tak naprawdę jestem? Sam nie wiem. Dlatego, że od małego dziecka zmagam się z poważnym (przynajmniej dla mnie) stanem depresyjnym polegającym na braku poczucia własnej wartości. Mam na imię Michał - znany jako Majkel, Piechu, Miki. Mam 43 lata i stoję nad przepaścią, przepaścią, która towarzyszy mi od lat, ale co jakiś czas poszerza się i pod nogami zapada się grunt. Tylko czekać aż oderwie się skraj przepaści, na którym stoję i przepadnę na zawsze. Aby tego uniknąć potrzebuję pomocy, by ktoś mnie od tego skraju ściągnął i pokazał jak przedostać się bezpiecznie, z prawdziwym uśmiechem na drugą stronę. 

Uśmiechałem się zawsze, ludzie mi poklaskiwali, bardzo mnie lubili, ale tak naprawdę nie znali mnie. Nie wiedzieli, że moje życie to ciągła walka. Walczyłem ze sobą nadrabiając tym, czym najlepiej mogłem nadrabiać swoją wartość - czyli pomocą innym. Robiłem to od małego dziecka - od harcerza, przez ratownika, strażaka, wolontariusza, lidera, koordynatora, skończywszy na zarządzającym organizacjami pozarządowymi (prezesem). Tym nadrabiałem, by mieć jakieś poczucie wartości. Ale tym samym psułem coś najważniejszego - własną rodzinę. Żonę, dzieci, rodziców... poświęcałem się zawsze 1000% dla innych a nie dla siebie i nie dla najbliższych.  Nie spełniłem siebie, nie wykształciłem siebie, nie mam pewności siebie, nie znam siebie. To co napisał kiedyś wspaniały człowiek, aktor, komik Robin Williams - „Myślę, że najsmutniejsi ludzie zawsze próbują z całych sił uszczęśliwiać innych. Wszystko dlatego że wiedzą, jak to jest czuć się kompletnie bezwartościowym, i nie chcą, by inni tak się czuli.” charakteryzuje również mnie.

Dzisiaj jestem na skraju załamania psychicznego, ale też zrozumiałem, że muszę w końcu o tym powiedzieć, muszę w końcu zajrzeć prawdzie w oczy. Chcę naprawić siebie, swoje myśli, swoje emocje i swoje życie. Spieprzyłem je pomagając innym. Cieszę się z tego co zrobiłem dla ludzi, ale ja nadal cierpię. Rozpada się moje małżeństwo, moje życie, zawiodłem najbliższych, zawiodłem dzieci. 

Dzisiaj chciałbym spróbować przynajmniej naprawić siebie, zrozumieć swoje błędy i zacząć pracować nad swoim życiem, być sobą i cieszyć się z tego co robię i poczuć własną wartość jako człowiek, jako Majkel, jako wesoły człowiek z gitarą, uśmiechnięty na prawdę a nie pod przykrywką.

Aby sprostać temu zadaniu potrzebuję waszego wsparcia. Wziąłem już udział w psychoterapii u specjalisty. Pierwsza sesja za mną i chcę kolejnych. Czuję, że tam mnie rozumieją, że mogę się wypłakać, poczuć się sobą i być zrozumianym. Usłyszałem wiele dobrych słów, których nie usłyszałem nigdy od najbliższych... cholernie emocjonalne to wszystko jest i boli. Ściska serce. Nikt nie wie jak ja się czuję i co w sobie mam. Jestem tylko oceniany jako zły człowiek, bo w życiu popełniłem wiele błędów, które pokazują moją inną stronę niż tego dobrego , pomagającego człowieka. Ocenianie drugie człowieka jest łatwe, ale zrozumienie jego pobudek, niestety trudne i czasochłonne by zrozumieć i dotrzeć do sedna. Wszystkie nasze problemy są złożone i mają naprawdę głębokie dno.

Podjąłem decyzję, że będę uczestniczył w szeregu psychoterapii, żeby stać się zwykłym człowiekiem, żeby minąć bezpiecznie przepaść. Żebym nie musiał nigdy, nikomu, nic udowadniać. Koszt takiej psychoterapii to około 140 zł/za godzinną sesję. Sesja odbywa się raz w tygodniu. Tych sesji będzie dużo. To proces, który może trwać na pewno kilkanaście miesięcy. Do tego usłyszałem, że mogą zostać włączone leki psychotropowe, że będzie ciężko. Ale chce tego. Dla siebie, by normalnie żyć, uczciwie i prawdziwie.  Potrzebuje tego wsparcia, bym w trudnych dla siebie chwilach, mógł kontynuować terapię i nie musiał się przejmować, że nie będzie mnie stać na nią i będę musiał ją przerwać. Bo czekają mnie trudne czasy związane z separacją a być może nawet rozwodem. 

Proszę Was bardzo o pomoc. Dzięki temu wsparciu finansowemu możecie naprawdę mi pomóc. Chcę tylko normalnie żyć i poradzić sobie z tym cholernym życiem, które przez prawie 40 lat doskwierało mi i nie pozwalało być tak naprawdę szczęśliwym. Jest mi poprostu wstyd i trudno prosić o pomoc, ale nie mam innego wyjścia. Chcę tego.

Bardzo wam dziękuję za każdą złotówkę. Obiecuję, że środki te nie zostaną zmarnowane. Na swoim instagramie Majkel Pirania będę dzielił się tym, jak sobie radzę z tym życiem.

trzymajcie kciuki!