Pomóż nam uciec od przemocy..

Hej, witajcie. Chciałam na początku zaznaczyć że zbiórka jest dla mnie już ostatecznością.. szukałam pomocy w wielu miejscach, ale jestem zdana tylko na siebie, a i mam nadzieję że na waszą pomoc, ludzi o dobrym sercu. ❤️

Wiele osób zbiera na swoje marzenia, moim marzeniem jest wyrwać się, razem z moją króliczynką🐰w bezpieczne miejsce.

Tyle krzywdy przeżyłam w życiu, że nie jest mi już nawet wstyd o tym mówić. Chcę żyć bez lęku, bez zła, nie chce byc już ofiarą przemocy. Chcę zmienić swoje życie.. A właściwie to zacząć żyć.

Mam na imię Julia i mam 24 lata, z czego połowę mojego życia jestem już ofiarą przemocy domowej.. psychicznej jak i niestety fizycznej. Głównie ze strony ojca, który nadużywa alkoholu..

To ja, podczas krótkich chwil o lepszym samopoczuciu fizycznym i psychicznym:

Nie pamiętam szczęśliwych chwil z dzieciństwa, wyparły je wieczne kłótnie, alkohol, trzaskanie drzwiami, rzeczy wylatujące przez okno. A pośród tego 14 letnia dziewczynka, która całą podstawówkę była gnębiona przez rówieśników.

1 września wtedy mnie nie dotyczył, nie mogłam pojawić się w szkole. Dzień wcześniej dostałam w twarz, z pięści.. Z pośród ciągłych awantur  i znęcania psychicznego, mocno wyryło mi się w pamięci też przycinanie dłoni drzwiami wejściowymi, próbując wejść do domu, popychanie, wielokrotnie przyjeżdżająca policja i wiele innych strasznych rzeczy..

Dzisiaj słyszę że zasłużyłam! 

Bo pyskowałam, bo nie byłam wymarzoną, córeczką rodziców. Raczej skrytą w sobie, mało uśmiechnięta dziewczynką. Zbyt wiele poszło nie tak.

Około 2 lat temu byłam duszona.. Do teraz zmagam się ze stanami lękowymi po tej krzywdzie.. Policja tego dnia nawet nie zatrzymała agresora, została jedynie sporządzona notatka, w której, mam nadzieję że chociaż opisano zajście i moje szramy na szyi. Oraz została założona niebieska karta. Zdjęta zresztą po kilku miesiącach, mimo że zgłaszałam przemoc.

Mops? Żadnej pomocy, nikt tam mnie nie słucha. Wręcz jestem traktowana bardzo przykro, tak gdybym to ja była sprawcą przemocy, pani z rejonu dosłownie się na mnie obraziła, bo nie odebrałam kilku telefonów. Ostatnio przez telefon stwierdziła że coś brałam bo niewyraźnie mówię..

W marcu usłyszałam że "obraziłam się na ojca i dlatego tak mówię" gdy zgłaszałam że przemoc dalej występuje, żeby nie ściągać jeszcze niebieskiej karty.. no cóż. Ściągnięto.

We względnym "spokoju" minęło aż pół roku..

W połowie września kolejny raz zostałam zaatakowana. Podczas kilku godzinnej awantury, prosiłam by nie zbliżał się do mnie, bo się boje - przyszedł jak na zawołanie.. mocno oberwało się osobie, która stanęła pomiędzy. Wtedy.. Po prostu pierwszy raz w życiu musiałam użyć gazu pieprzowego.. Bałam się że zaatakuje zaraz mnie, bo tak to wyglądało, albo poprawi tej osobie.. 

W oczekiwaniu na policję (prawie godzinę gdzie komisariat znajduje się 3 km dalej, a 3 osoby zgłaszały zdarzenie..) człowiek ten musiał być trzymany przez dwóch mężczyzn. Niestety, wyrwał się i przybiegł na górę, gdzie trzęsłam się w panice. W drzwiach popchnął mnie, "przeleciałam" cały pokój, lądując na klatce królika - zaledwie kawałek obok otwartych drzwi balkonowych.. Na szczęście, bo nie wiem czy gdybym trafiła ten kawałek dalej, byłabym w stanie to opisać.. Następnie kilka razy dostałam po głowie. Całe szczęście, że szybko został odciągnięty.

Aczkolwiek po tej sytuacji coś się skończyło.. Albo zaczęło.

Padł zarzut wieloletniego znęcania się, zakaz zbliżania i kontaktu, oraz nakaz opuszczenia lokalu na 3 miesiące..

Cała najbliższa "rodzina" obwinia mnie o to wszystko.. Odwrócili się ode mnie wszyscy. Nie mam dosłownie nikogo kto mógłby mi pomóc..

Do 15 grudnia muszę się wyprowadzić..  Gdziekolwiek, byle było tam bezpiecznie. 15 grudnia on wróci do swojego domu, dostaje setną szansę, a ja muszę uciekać..

Właśnie dlatego założyłam tę zbiórkę.. Nigdy więcej, nie mogę pozwolić aby ktoś zrobił mi krzywdę, nie mogę więcej drżeć że strachu, zza ścian swojego pokoju gdy słyszę jego głos! Wiecie? Żyjąc w takich warunkach każdym kolejnym razem myślałam że nie może już być gorzej, a później okazywało się że to bzdura. Zawsze może być gorzej..

Dlatego muszę uciekać.. Nie mam dużo czasu.. Ale wierzę że jakoś radę i uzyskam wsparcie. Błagam o każdą najmniejszą wpłatę, żebym mogła wyrwać się z tego piekła.. ❤️

Jestem spod Warszawy i chce wynająć tu skromny pokoik, razem z moją Molly - królinką którą opiekuje się od wielu lat. Jest już w podeszłym wieku, w marcu przeszła operacje ratującą życie i wymaga częstych wizyt u weterynarza.

Na ten moment głównie regularnego skracania ząbków, co 3-4 tygodnie (one rosną bardzo szybko) na co nie będzie mnie stać w okresie przejściowym, przed znalezieniem pracy.. A we wrześniu skończyło się na bardzo poważnej ranie w buzi, przez którą nie była w stanie jeść - umarłaby z głodu, gdybym nie wydała ostatnich pieniędzy na weterynarza. Nie mogę więcej dopuścić do takiej sytuacji.

Wyniki krwi też nie są najlepsze :( 

Szczególnie markery wątrobowe, ponieważ ma ją w średnim stanie, zwapnienia jak i ostatnio wykryta początkowa dysplazja kręgosłupa w tylnim odcinku, przez co coraz częściej ślizga się i próbując wskoczyć na łóżko boleśnie upada 🥺 a złamanie łapy/kręgosłupa o zgrozo, to ostatnie czego byśmy chciały.. Trzeba wykonać dla niej "drabinkę".

 Wiecie, tylko ona zawsze przy mnie była.

To moja jedyna przyjaciółka. 

Przychodzi sama, żeby się przytulać, jakby czuła że jest źle i chciała mnie pocieszyć. Zawsze wystarczy wtulić się w ta istotkę aby było trochę lepiej.. Chyba nie bez powodu ma serduszko z futerka na sobie. Dlatego ja nie mogę jej zostawić i nie biorę tego nawet pod uwagę. Jestem odpowiedzialna za to, co oswoiłam 💜

Byłam w centrum pomocy kryzysowej i niestety do ich hostelu nie przyjmują ze zwierzakami, nie ma tam po prostu warunków..

Ale muszę uciekać z miejsca które ciężko mi nazwać domem, bo nigdy nie czułam się w nim bezpiecznie, jak najszybciej..

Planuje wynająć tani pokoik w Warszawie, abym miała łatwy i szybki dojazd do pracy na pół etatu, której podejmę się jak najszybciej, żeby się usamodzielnić. Ale muszę brać pod uwagę, że jako osoba na rencie, nie znajdę jej w przeciągu tygodnia, ponieważ nie jestem w stanie pracować fizycznie. Tutaj trzyma mnie też leczenie i młodsza siostra.. Ale dam radę Wykorzystam ta szansę którą dostałam od Boga!

No właśnie.. bo problem tkwi w tym że utrzymuje się z 1600zł renty (za którą i tak jestem wdzięczna..) jako osoba całkowicie niezdolna do pracy z powodu choroby.. 🥺

2 lata temu zostałam w końcu zdiagnozowana.. Po wielu latach życia w ciągłych, silnych migrenach.

Jako nastolatka byłam "zdiagnozowana" na podstawie jedynie EEG, że mam migrenę.🥲

 A gdyby wtedy, ktokolwiek zainteresował się codziennymi migrenami, na które nie pomagały żadne leki, przez które "zawaliłam" klasę w 2 gimnazjum i zrobił chociaż tomografie głowy.. Okazałoby się, że rośnie mi torbiel na przysadce mózgowej, powoli i nieodwracalnie niszcząc moje zdrowie i młodość...

Wtedy wystarczyłaby prosta operacja neurochirurgiczna i dziś żyła bym normalniej..

Niestety dziś mam wielką, 2cm torbiel na przysadce mózgowej. A w zasadzie na jej resztkach, które zostały dosłownie zmiażdżone, przez co nieodwracalnie przestała ona działać.

Prywatnie byłam u 2 neurochirurgów - jeden stwierdził że operacja nic nie pomoże (co jest bzdurą, bo pomoże chociażby na bóle głowy a ryzyko jest minimalne). Drugi mamił mnie przez kilka miesięcy że mi pomoże, żeby ostatecznie stwierdzić że się tego nie podejmie.. Brak mi już sił. Mózg doradza aby skonsultować się z 3 lekarzem, natomiast NFZ to 2 lata oczekiwania, a prywatnie to koszt ok.500zł w Warszawie..

Choruję więc na niedoczynność przysadki mózgowej, która powoduję wtórną niedoczynność nadnerczy, jajników, tarczycy - całkowity rozstrój hormonalny..

Do tego wszystkiego przypałętało się też Hashimoto, oraz ostatnio wykryto mi kilka guzków na mojej miniaturowej już tarczycy. Na razie do obserwacji.

Przysadka mózgowa to najważniejszy gruczoł, który "steruje" układem hormonalnym.

Do szpitala trafiłam z tak niskim, że aż nie oznaczalnym kortyzolem i ACTH, w ostatnim momencie przed tzw "przełomem nadnerczowym".

Jest to rzadka i przewlekła choroba, nieuleczalna.. Niedoczynność nadnerczy w sytuacji np. silnego stresu, choroby, wysiłku może spowodować stan zagrożenia życia, tak zwany "przełom nadnerczowy", dlatego muszę się pilnować. 🙄

Do końca życia muszę brać hydrokortyzol - glikortykosteroid, który sam w sobie ma wiele niefajnych efektów niepożądanych.. Ale dzięki niemu mogę ŻYĆ.

 Czuję że młodość przelatuje mi przez palce...jestem ciągle zmęczona, bardzo straciłam na sile (mięśniowej) fizycznej, męczę się lekkimi czynnościami jak chociażby spacer.. Często  odczuwam bóle w klatce piersiowej , jest mi słabo, robi mi się ciemno przed oczami. Mam w sumie codziennie zawroty głowy, ciężko mi się oddycha, pocę się.. Codziennie bolą mnie kości i mięśnie, kilka razy w tygodniu mam silne bóle głowy, ciągle jestem spuchnięta od zalegającej wody, cały czas mi zimno (temperatura potrafi mi spaść do 33 stopni.. Budzę się zmęczona, obolała i ze szczękościskiem, "zjadłam" już sobie połowę zębów.. - z tego powodu niestety nie mogę pracować fizycznie. A to i tak tylko część rewelacji, z którymi przyszło mi żyć..😔

Nigdy nie będę mogła mieć dzieci. To akurat boli bardzo mocno.. Jednak z drugiej strony, w takim stanie, nie dałabym rady. 😢

Psychicznie też jest mi ciężko..

Od kilku lat choruje na depresję i stany lękowe - w tym roku w końcu odważyłam się na antydepresanty.. Sytuacja wpędziła mnie w okropne zaburzenia, często ze stresu potrafiłam całą noc siedzieć przy lusterku i masakrować swoją twarz, ale też ręce, nogi.. Przez to mam wszędzie blizny i wstydzę się tego, często walczę ze sobą żeby już bardziej się nie oszpecać.. Za chwilę zacznę terapię 3 lekiem na depresję, bo 2 poprzednie niestety nie zadziałały.. Tak się boję że nigdy z tego nie wyjdę.. 

Konieczne żeby terapia działała, jest zmiana środowiska na bezpieczne.

Oczywiście, złożyłam wniosek o mieszkanie socjalne, jednak w mojej gminie czeka się długo, a nie mogę wylądować na ulicy. Póki co czekam na odpowiedź.. Mam czas tylko do 15 grudnia. 🥺

Jest postanowione - nigdy więcej nie dam nawet okazji, aby dać się skrzywdzić.

Jak spożytkuje środki ze zbiórki?😌

- wynajem pokoju (jeśli się uda, na kilka miesięcy)

- lekarstwa dla mnie 

- Weterynarz dla królika 

- bilety komunikacyjne

- żywność dla mnie i dla zwierzaka 

- Wizyty u lekarzy (najbardziej potrzebny jest obecnie ginekolog-endokrynolog oraz dentysta)

- Zakup ciepłej zimowej kurtki i butów

- Zakup klatki dla króliczka (jeśli nie uda mi się znaleźć używanej do oddania)

Zwykły pokój tutaj, to koszt ok. 1400zł z opłatami. Ja mam jedynie 1600zł renty. Około 200zł miesięcznie wydaje na leki, 200zl miesięcznie weterynarz oraz karma dla króliczka. Komunikacja ok. 150zł. Opłacam 200zł ratę za telefon.. Muszę liczyć też ok. 400zł na żywność. Koniecznie muszę kupić klatkę dla Molly ok. 200zł. (poprzednia jest połamana, bo na nią zostałam popchnięta). Potrzebuje ciepłej kurtki i butów na zimę, ale to nie jest najważniejsze.

Na to wydam środki ze zbiórki i marzę, żeby za miesiąc pochwalić się że jesteśmy już w bezpiecznym miejscu! Oczywiście transparentnie będę zbierać paragony lub faktury, aby pokazać, że wasza pomoc została zrealizowana w opisany sposób! 🥰

Gdyby ktoś chciał mi zaoferować pomoc z mieszkaniem, pracą czy cokolwiek innego, proszę o kontakt 💜 Naprawdę każda pomoc się przyda, nawet klatka czy karma dla królika! Kontakt do mnie poza portalem: [email protected]

Błagam Cię o najdrobniejszą wpłatę!     

Abym mogła odciąć się od przemocy, abym mogła zacząć zdrowieć psychicznie  i fizycznie w bezpiecznym środowisku.

Mam czas do 15 grudnia..❤️

Błagam o pomoc.. Nie mogę już NIGDY pozwolić aby ktokolwiek robił mi krzywdę, muszę być bezpieczna, nigdy więcej nikt nie użyje wobec mnie siły ani nie upodli psychicznie. Proszę wesprzyj mnie chociaż złotówką. ❤️

Żebym mogła wrócić, chociaż myślami do tej wesołej dziewczyny sprzed 5 lat, gdy jeszcze było nawet dobrze, nie mieszkałam na stałe z osobami które tak mocno mnie skrzywdziły i gdy byłam jeszcze zdrowa..🥺❤️

Dziękuję wam bardzo.. To moja historia. Obiecuję że zbuduje nową, o wiele lepszą!❤️ 

Julia