Pomóżmy uratowac Dominike!

Pomóżmy uratować Dominikę – moją 5-letnią córeczkę

Nigdy nie sądziłam, że będę musiała prosić obcych ludzi o pomoc w walce o życie mojego dziecka. Dziś jednak nie mam już innego wyboru.

Dominika ma zaledwie 5 lat. To moja ukochana córeczka, pełna życia, uśmiechu i dziecięcej radości. Od września miała rozpocząć zerówkę. Jeszcze niedawno nasze największe zmartwienie stanowiło to, jak poradzi sobie w nowym etapie życia.

W czerwcu zaczęły pojawiać się u niej problemy z zachowaniem, w tym agresja. Rozpoczęliśmy diagnostykę w kierunku ADHD. Badania w poradni potwierdziły ADHD. Nikt jednak nie skierował nas na dodatkową diagnostykę neurologiczną.

3 sierpnia 2026 roku nasze życie zatrzymało się w jednej chwili.

Dominika jak zwykle poszła do przedszkola. Nagle zaczęła się przewracać i dziwnie zachowywać. Pani dyrektor zadzwoniła do mnie, prosząc, abym natychmiast po nią przyjechała. Kiedy ją zobaczyłam, ledwo mogła chodzić, trudno było ją zrozumieć, a lewa strona ciała przestała być jej posłuszna.

Pomyślałam tylko: udar.

Zabrałam ją do domu i natychmiast zadzwoniłam pod 112. Karetka na sygnale zabrała nas do szpitala we Wrocławiu.

Rezonans magnetyczny wykazał zmianę w mózgu. Jeszcze tego samego dnia wykonano tomografię głowy pod narkozą, z kontrastem. Następnego dnia usłyszałam wiadomość, której żadna mama nigdy nie powinna usłyszeć:

podejrzenie guza pnia mózgu.

Stan Dominiki bardzo szybko się pogarszał. Pojawił się ogromny obrzęk, dlatego lekarze podali jej bardzo wysokie dawki sterydów.

Zalecono nam natychmiastowe leczenie w Warszawie, gdzie znajduje się specjalistyczny ośrodek i lekarze mający doświadczenie w leczeniu tego rodzaju guzów.

Trzeciego dnia Dominika została przetransportowana karetką z Wrocławia do Warszawy.

12 sierpnia wykonano biopsję.

Czekaliśmy na wynik, modląc się o cud.

21 sierpnia usłyszeliśmy najgorszą wiadomość. Biopsja potwierdziła glejaka 4. stopnia – złośliwego guza mózgu.

W jednej chwili cały nasz świat legł w gruzach.

Lekarze podjęli decyzję o rozpoczęciu 6-tygodniowej radioterapii. Dominika cały czas przyjmuje sterydy z powodu choroby i obrzęku.

Jako mama chciałabym móc zabrać jej tę chorobę. Zamienić się z nią miejscami. Zrobić wszystko, żeby znowu mogła beztrosko się śmiać, bawić i wrócić do swojego dziecięcego świata.

Niestety nie mogę odebrać jej choroby. Mogę jednak zrobić wszystko, aby zapewnić jej najlepszą możliwą pomoc i leczenie.

Przez chorobę córki straciłam pracę. Całe nasze życie zostało podporządkowane walce o Dominikę. W domu czekają na nas jeszcze dwójka dzieci – Marysia, 9 lat, i Szymon, 7 lat. W tych najtrudniejszych chwilach ogromnie pomaga nam rodzina, ale koszty związane z leczeniem z każdym dniem są coraz większe.

Dlatego dziś błagam Was o pomoc.

Potrzebujemy środków na leczenie i wszystko, co jest związane z codzienną walką o zdrowie Dominiki – leki, suplementy, dojazdy do Warszawy, pobyt, specjalistyczną opiekę oraz codzienne potrzeby naszego dziecka.

Nie wiemy, co przyniosą kolejne dni. Wiemy tylko jedno – nie możemy się poddać.

Każda złotówka ma dla nas ogromne znaczenie. Dla kogoś może być to niewielka kwota. Dla Dominiki może oznaczać kolejną możliwość leczenia, kolejny dzień walki, kolejną nadzieję.

Jeśli nie możesz wpłacić – proszę, udostępnij tę zbiórkę.

To również jest ogromna pomoc.

Z całego mojego serca proszę – pomóżcie mi walczyć o moją córeczkę.

Chcę jeszcze zobaczyć Dominikę zdrową.

Chcę usłyszeć jej śmiech.

Chcę, żeby poszła do szkoły.

Chcę, żeby miała szansę dorosnąć.

Proszę, pomóżcie nam tę szansę dla niej wywalczyć. ❤️

Z całego serca dziękuję każdej osobie, która zatrzyma się przy naszej historii, wpłaci choćby złotówkę lub udostępni zbiórkę.

Mama Dominiki