Schody do lepszego jutra!

Pan Marcin samotnie wychowuje czterech synów w wieku 8-12 lat. Jest też jedynym żywicielem rodziny. Żeby pogodzić opiekę nad dziećmi z pracą zarobkową zrezygnował z dotychczasowej pracy i zatrudnił się jako woźny w naszej szkole, do której uczęszczają jego synowie. Jest ona oddalona od miejsca zamieszkania rodziny o 15 km. Chcąc zdążyć na czas  do pracy, pani Marcin musi ogarnąć chłopaków i wyjechać  o 6.00 z domu. Długo można by wyliczać trudy związane z wychowywaniem dzieci w pojedynkę. Każdy wyjazd do lekarza to cała wyprawa, zakupy to wręcz przedsięwzięcie, a rodzinny czas relaksu to głównie wyprawy do McDonalda.  Pan Marcin z wielką determinacją walczy o normalne  życie dla swojej rodziny: gotuje, piecze ciasta i najlepszą pizzę (według jego synów!), zimą wstaje w nocy dołożyć do pieca opału, żeby w domu było ciepło. Wyremontował pokoje, w których mieszkają dzieci, zakupił nowe meble. Miesiąc przed pożarem.

Ogień strawił parter domu:  jeden przechodni pokój (który zajmował ojciec pana Marcina) i toaletę. Wejście na piętro zostało odcięte przez ogień i dym. Na szczęście, akcja ratownicza przebiegła sprawnie i dzieci, które przebywały na piętrze budynku zostały wyprowadzone przez okna przez strażaków. Nikomu nic się nie stało.

Został,  zalany od góry, spalony od dołu,  dom. I pytanie: co teraz? Czy to jest ten moment, kiedy człowiek mówi: "Mam dość"?

Nie w tym przypadku. Rodzina zamieszkała w  domu tymczasowym Monar-u, dzieci chodzą do szkoły, pan Marcin do pracy.  Chce wracać do siebie. Jeździ, sprząta, osusza. Ekipa zakłada na nowo instalacje. Jest jednak warunek, który trzeba spełnić: postawić zewnętrzne schody tak, by zapewnić drogę ewakuacji z piętra.

Chcemy pomóc. Na znak solidarności z rodziną, którą dobrze znamy. Chcemy zebrać tyle pieniędzy, by wystarczyło  na schody i remont. Nie na luksusy. Na powrót do normalności.

Rada Rodziców Niepublicznej Szkoły Podstawowej w Grzybowie