Badania i leczenie podopiecznych

29.12.2025

Koniec roku przynosi nam się kolejne koszty związane z leczeniem naszych zwierząt. Udało nam się już zrobić bardzo wiele - każdy z naszych podopiecznych został otoczony należytą opieką związaną z diagnostyką, w tym specjalistyczną, leczeniem i fizjoterapią. Wciąż jednak stajemy przed nowymi problemami, które chcemy przedstawić Państwu poniżej. 

Zabiegi stomatologiczne

Koty wcześniej zakwalifikowane do zabiegów stomatologicznych będą poddane usuwaniu zębów w premedykacji, z pełną asystą anestezjologa. Jest to rozwiązanie bezpieczniejsze, ale niestety znacznie bardziej kosztowne - szczególnie przy zwierzętach starszych, a każdy z nich ma już ponad osiem lat. Decyzja ta wynika wyłącznie z troski o ich bezpieczeństwo i komfort.

Luna

Luna, mimo regularnej fizjoterapii i dotychczasowego leczenia zachowawczego, będzie najprawdopodobniej wymagała operacji stawu. Ból powrócił i pojawia się nawet przy krótkotrwałym wysiłku, co wyraźnie obniża jej jakość życia. Dalsze odkładanie zabiegu oznaczałoby narastanie cierpienia i pogłębianie problemu.

Maja

U Majki wykryto guz, który wymaga pilnej diagnostyki. Ze względu na jej wiek (10 lat) nie możemy działać pochopnie - przed konieczną w jej przypadku premedykacją planujemy wykonać kolejny pełen pakiet badań (badania krwi, diagnostykę obrazową i ocenę ogólnego stanu zdrowia). Zależy nam na tym, aby wszelkie dalsze decyzje terapeutyczne były podejmowane świadomie i z zachowaniem maksymalnego bezpieczeństwa.

Tołdi

U Tołdiego lekarze weterynarii podejrzewają zespół zaburzeń poznawczych (demencję). Wymaga to dalszej diagnostyki oraz wdrożenia leczenia i suplementacji, które pomogą zmniejszyć dezorientację, napięcie i poprawić jego codzienny komfort funkcjonowania. To schorzenie postępujące, dlatego kluczowe jest jak najszybsze działanie.

Choć każda kolejna diagnoza wiąże się z dodatkowymi kosztami i trudnymi emocjami, jesteśmy wdzięczni za to, że dzięki dotychczasowej diagnostyce wiemy, z czym się mierzymy. Te informacje dają nam możliwość realnego działania - leczenia bólu, poprawy komfortu życia i zapobiegania dalszym powikłaniom.

Dzięki wsparciu, które otrzymaliśmy do tej pory, mogliśmy zrobić bardzo wiele. Teraz stoimy przed kolejnym etapem — wymagającym, ale potrzebnym. Każda forma pomocy pozwala nam iść dalej nie w trybie gaszenia pożarów, ale w sposób przemyślany i odpowiedzialny.

Dziękujemy za zaufanie, wsparcie i obecność. To dzięki Państwu możemy dbać o nasze zwierzęta tak, jak na to zasługują.

09.12.2025

Chcielibyśmy podzielić się z Państwem tym, co wydarzyło się u nas w ostatnich tygodniach. Dzięki Państwa wsparciu mogliśmy zapewnić naszym zwierzakom leczenie, którego bez Was nie bylibyśmy w stanie udźwignąć. Każda wpłata realnie zmieniała ich codzienność.

Randal
Randal czuje się stabilnie, ale ze względu na swój stan nadal wymaga specjalistycznej karmy, którą jest w stanie jeść, a także kontynuacji chemioterapii i leczenia paliatywnego. Jego komfort życia jest dla nas absolutnym priorytetem.

Kefir, Basia, Czarek i Tołdi
Cała czwórka została zakwalifikowana do zabiegów stomatologicznych. Każde z nich ma poważne problemy z uzębieniem, pomimo wcześniejszych wielokrotnych sanacji, dlatego zdecydowaliśmy wspólnie z lekarzem weterynarii o usunięciu części zębów. Zanim jednak dojdzie do sanacji, wszystkie muszą przejść pełny pakiet badań (krwi, moczu, echo serca, RTG), żeby zabiegi były maksymalnie bezpieczne. 

Luna
Luna rozpoczęła fizjoterapię, aby poprawić stan przednich łap dotkniętych dysplazją oraz kolana, które również sprawia jej trudności. Regularna praca z fizjoterapeutą jest dla niej jedynym sposobem, by mogła funkcjonować bez nasilającego się bólu.

Maja
Maja przeszła pełną diagnostykę — badania, rezonans oraz leczenie zespołu przedsionkowego. To był dla niej trudny czas, ale dzięki szybkiej interwencji udało się ustabilizować jej stan i zapewnić jej odpowiednią opiekę.

Ponowna diagnostyka Kefira
Chcemy także wrócić do tematu załatwiania się poza kuwetą u Kefira. W przeszłości przeszedł wszystkie badania i uznano, że problem ma podłoże behawioralne. Tym razem chcemy przeprowadzić pełną diagnostykę jeszcze raz i włączyć farmakoterapię, jeśli będzie to dla niego pomocne. Kefir jest wrażliwym kotem, a rozwiązanie tego problemu znacząco poprawiłoby jego komfort życia.

Dziękujemy wszystkim osobom, które do tej pory nas wsparły. Bez Was nie bylibyśmy w stanie zapewnić naszym zwierzakom tak szerokiej opieki.

Do osiągnięcia celu brakuje już naprawdę niewiele - każda wpłata, nawet ta symboliczna, pozwala nam podjąć kolejny krok w leczeniu i rehabilitacji naszych podopiecznych.

Dziękujemy, że jesteście z nami.

04.11.2025

Dziękujemy, że jesteście z nami. U nas dzieje się sporo, więc wrzucam porządne podsumowanie, co u kogo i dokąd zmierzamy. 

Poniżej zebraliśmy najważniejsze informacje o stanie zwierzaków, planie działań i priorytetach finansowania. Stawiamy na jakość życia, bezpieczeństwo zabiegów i transparentność kosztów.

Lunka jest już zapisana i aktywnie uczestniczy w rehabilitacji. Pracujemy w regularnym, powtarzalnym rytmie, bo to on daje szansę na trwały efekt. Zmiany nie są spektakularne z dnia na dzień, ale są klinicznie zauważalne: po rozgrzewce ruch staje się płynniejszy, sztywność łapek stopniowo ustępuje, a tolerancja wysiłku jest lepsza niż na początku. Traktujemy ten proces jak maraton z jasno określonymi etapami, a nie sprint. Każda wizyta jest przemyślana pod kątem obciążeń i regeneracji, tak aby nie przedobrzyć i nie stracić tego, co już udało się wypracować.

Randal pozostaje pod opieką paliatywną. Zmiana nowotworowa rośnie szybko — mówimy o tym otwarcie. Priorytetem jest jakość życia tu i teraz: leki, uważna obserwacja łaknienia i komfortu, reagowanie na najmniejsze wahania samopoczucia. W tym modelu opieki liczy się każdy dobry dzień, a tych wciąż jest wiele: Randal je, mruczy, szuka kontaktu, funkcjonuje w swoim rytmie. Celem leczenia nie jest już zatrzymanie choroby, lecz minimalizacja cierpienia i podtrzymanie codziennej, kociej normalności.

Basia była dziś u lekarza weterynarii z powodu nawracającego zapalenia górnych dróg oddechowych i wyraźnie obniżonej odporności. Obraz sugeruje komponentę wirusową, dlatego wdrożyliśmy wsparcie immunologiczne oraz leczenie objawowe. Kiedy tylko infekcja ustąpi i parametry ogólne się ustabilizują, Basia będzie miała przeprowadzoną sanację jamy ustnej. To ważny element planu — przewlekłe zapalenie w obrębie zębów i przyzębia potrafi utrzymywać stan zapalny całego organizmu, osłabiać odporność i sprzyjać nawrotom infekcji. Sanację zaplanujemy z pełnym zabezpieczeniem anestezjologicznym, po uprzedniej ocenie przedzabiegowej.

Kefir i Tołdi, nasi seniorzy, zostali włączeni do kolejki stomatologicznej zaraz po Basi. U obu są już wskazania do sanacji. Ze względu na wiek i bezpieczeństwo procedura będzie poprzedzona dodatkowymi badaniami obrazowymi. W trakcie zabiegu planujemy diagnostykę radiologiczną uzębienia oraz usunięcie zębów, które nie rokują zachowawczo. Całość odbędzie się w protokole zapewniającym pełne przeciwbólowe przed, w trakcie i po zabiegu. 

Reszta kociej ekipy pozostaje na wsparciu odpornościowym; włączone zostało Genomune, co przy obecnym sezonie infekcyjnym jest dla nas codziennym, praktycznym narzędziem ograniczającym nawroty i ułatwiającym rekonwalescencję wrażliwszym zwierzakom.

Jeśli chodzi o stronę organizacyjną i finansową, koncentrujemy środki na czterech torach: utrzymaniu ciągłości rehabilitacji Luny; zabezpieczeniu potrzeb Randala w opiece paliatywnej (leki, kontrole, niezbędna diagnostyka); przygotowaniu i przeprowadzeniu sanacji u Basi po wygaszeniu infekcji; a następnie wykonaniu sanacji u Kefira i Tołdiego z pełną diagnostyką przedzabiegową i opieką pozabiegową. Każda z tych interwencji ma policzalny wpływ na komfort życia konkretnych zwierząt — to inwestycje w mniejszy ból, sprawniejszy ruch i spokojniejszy sen.

Dziękujemy każdej osobie, która wspiera nas wpłatą, udostępnieniem lub dobrym słowem. W takiej opiece nie ma cudów — są konsekwentne, małe kroki wykonywane codziennie. Dzięki Wam te kroki są możliwe i mają sens. Jeśli potrzebują Państwo dodatkowych szczegółów medycznych lub podsumowania kosztów poszczególnych procedur, przygotujemy je w kolejnym komunikacie w duchu pełnej transparentności.

Koszty naszego, ludzkiego leczenia zwiększyły się, jednak przy Państwa wsparciu możemy funkcjonować stabilnie wszyscy - zarówno Ci na dwóch, jak i na czterech łapach. 

26.10.25

Nie spodziewaliśmy się tak ogromnego odzewu i wsparcia. To, co się wydarzyło w ostatnich tygodniach, absolutnie nas przerosło – w tym najlepszym znaczeniu. Jesteśmy wzruszeni, wdzięczni i pełni pokory wobec tej dobroci, którą nam Państwo okazali.

Ostatnie miesiące były dla nas bardzo trudne – psychicznie, emocjonalnie i finansowo. Walka o zdrowie naszych zwierząt, szczególnie przy moich problemach zdrowotnych, kosztowała nas wiele sił. Dzięki Państwu po raz pierwszy od dawna możemy odetchnąć. Nie musimy już martwić się o kolejne rachunki za leczenie. Możemy zapewnić Lunie fizjoterapię, utrzymać wszystkie nasze zwierzaki bez rezygnacji z własnego leczenia. Wiemy, że możemy zapewnić Randalowi ostatnie miesiące życia w najlepszej możliwej opiece. 

Państwa to nie tylko pomoc finansowa. To realna ulga, nadzieja i przypomnienie, że w najtrudniejszych momentach nie jesteśmy sami. Dziękujemy każdemu, kto wpłacił, udostępnił, napisał dobre słowo. Każdy gest ma dla nas ogromne znaczenie.

21.10.25

To jedna z najtrudniejszych rzeczy, jakie kiedykolwiek musiałam przekazać.

Przez ostatnie dwa tygodnie zajmowaliśmy się diagnostyką zmiany w jamie ustnej Randala. Udało nam się ustabilizować jego ciśnienie, ale niestety otrzymaliśmy druzgocące wieści – stwierdzono u niego SCC (squamous cell carcinoma), czyli raka płaskonabłonkowego. To złośliwy nowotwór, który u kotów najczęściej rozwija się w obrębie jamy ustnej i niestety postępuje bardzo szybko.

W wieku Randala – 16 i pół roku – prawdopodobnie nie można już wdrożyć skutecznego leczenia przyczynowego. Jedyne, co możemy teraz zrobić, to zapewnić mu najwyższy możliwy komfort życia i towarzyszyć mu z czułością w tym czasie, który mu pozostał. Według lekarzy może to być od dwóch do czterech miesięcy.

Zmiana pojawiła się błyskawicznie i niestety rośnie w zastraszającym tempie. Randal jest ze mną, odkąd miałam 12 lat – to większość mojego życia. Nie potrafię jeszcze wyobrazić sobie pożegnania, ale wiem, że chcę zrobić wszystko, by jego ostatnie tygodnie były spokojne, bez bólu i pełne miłości.

W najbliższych dniach wybieramy się jeszcze na wizytę do doktora Hildebranda we Wrocławiu, żeby omówić wszystkie możliwości i potwierdzić plan opieki paliatywnej. Jesteśmy już przygotowani, o ile w ogóle można się na coś takiego przygotować.

Dziękujemy wszystkim, którzy wspierają Randala – każda dobra myśl, każde słowo i każda pomoc naprawdę mają znaczenie.

10.10.25

Nie ma nic, co mogłoby cię przygotować na wiadomość, że przyjaciel, z którym przeżyłaś większość swojego życia, ma nowotwór. W tym roku Randal stracił wzrok. Teraz przyszło nam zmierzyć się z kolejnym ciosem – nowotworem jamy ustnej.

Zostało wdrożone leczenie, w tym chemioterapia oraz leki wspomagające. Walczymy o to, by ustabilizować jego ciśnienie tętnicze, co pozwoli nam bezpiecznie przygotować go do zabiegu. Niestety, w jego stanie każda sedacja to ogromne ryzyko, dlatego każdy krok planujemy z największą ostrożnością.

Dziś wykonaliśmy kontrolną morfologię i biochemię, a także zwiększyliśmy dawkę leków na nadciśnienie, co jednak niestety może niekorzystnie wpływać na nerki. W najbliższych tygodniach czeka nas więc szereg kolejnych badań, w tym konsultacje nefrologiczna i kardiologiczna.

Robimy wszystko, by zapewnić mu jak najlepszą opiekę, komfort i szansę w tej walce. Dziękujemy Wam z całego serca za każdą wpłatę, udostępnienie i dobre słowo.

08.10.25 - Kontrola Luny i wizyta Randala

Dziś kontrola Lunki przyniosła wreszcie oddech ulgi – po punkcji i podaniu sterydu widać wyraźną poprawę. Zaczynamy bardzo powolne wdrażanie aktywności fizycznej i rehabilitacji. Jesteśmy dobrej myśli, ale działamy ostrożnie i z głową.

Niestety, wczoraj przy podawaniu leków na nadciśnienie Randalowi, zauważyłam zmianę w obrębie jamy ustnej. Dziś obejrzała ją lekarka weterynarii podczas kontrolnego pomiaru ciśnienia. Niestety, wygląda bardzo niepokojąco i zalecono pobranie materiału do biopsji. Mamy jednak problem: ciśnienie Randala znowu wzrosło (ponad 220), więc musieliśmy zwiększyć dawkę leku. Biopsji nie wykonamy, dopóki nie ustabilizujemy ciśnienia i nie zrobimy wszystkich badań dodatkowych (w tym echo serca). Przy jego stanie i wieku ryzyko sedacji jest teraz podwyższone. 

Co dalej?

• stabilizacja ciśnienia u Randala i rozszerzona diagnostyka kwalifikująca do sedacji,

• decyzja o terminie biopsji po uzyskaniu bezpiecznych parametrów,

• u Luny: powolna rehabilitacja i kontrola reakcji na wysiłek.

Wasze wsparcie z tej zbiórki realnie pokrywa teraz koszty - leków na nadciśnienie, badań kardiologicznych i diagnostyki Randala, a także rehabilitacji Luny. Dziękujemy za każdą wpłatę i udostępnienie – to dzięki Wam możemy działać odpowiedzialnie i bez zwłoki. 

17.09.25 - Diagnostyka Luny

Po wstępnej konsultacji ortopedycznej u dr n. wet. Krzysztofa Buczaka, dzisiaj byliśmy z Lunką na RTG stawów u lek. wet. Aleksandry Sowińskiej przy asyście dr Buczaka. Niestety, wyniki nie napawają optymizmem. 

🔹 Stwierdzono liczne zmiany zwyrodnieniowe w stawach łokciowych, typowe dla dysplazji:

Obustronna silna choroba zwyrodnieniowa stawów łokciowych na tle dysplazji stawów łokciowych - za tło pierwotne uważa się inkongruencję ramienno-łokciową oraz promieniowo-łokciową oraz chorobę/fragmentację wyrostka dziobiastego przyśrodkowego. Widoczne zmiany zwyrodnieniowe w typowych dla dysplazji stawów łokciowych miejscach: 

• wzmożona sklerotyzacja kości łokciowejw okolicy wcięcza bloczkowego;

• osteofit na doczaszkowej krawędzi wyrostka łokciowego kości łokciowej;

• osteofit na doogonowej krawędzi nadłykcia bocznego;

• pasma osteofitów na krawędzi nadkłykcia przyśrodkowego;

• zaostrzony obrys doogonowej krawędzi nadkłykcia przyśrodkowego. 

🔹 W stawie kolanowym prawym również potwierdzono chorobę zwyrodnieniową z cechami aktywnego stanu zapalnego. Widoczne jest poszerzenie szczeliny stawowej stawu udowo-piszczelowego, cieniowanie tkanek miękkich na tle torebki stawowej wzmożone; widoczny ucisk na podrzepkowe ciało tłuszczowe. Widoczne także łagodne odsunięcie dystalnej części rzepki od kości udowej, mogące sugerować stan zapalny stawu udowo-rzepkowego. Stwierdza się obecnoć wtónych zmian zwyrodnieniowych:

• sklerotyzacja powierzchni stawowych;

• przebudowa dystalnego brzegu rzepki;

• przebudowa trzeszczek mięśnia brzuchatego łydki;

• drobne nadbudowy kostne doczaszkowe wzgledem wyniosłości piszczelowej, w pierwszej kolejności nasuwające podejrzenie obecności entezofitów na przyczepie dalszym więzadła krzyżowego;

• osteofit na dystalnym brzegu rzepki;

• pasma osteofitów na krawędzi bocznej kłykcia bocznego;

• pasma osteofitów na krawędzi przyśrodkowej głowy kości piszczelowej.

Luna dostała zastrzyk przeciwzapalny i przeciwbólowy (steryd), a także wykonano punkcję stawu, z którego pobrano płyn zapalny. Dzięki temu na razie udało się jej ulżyć, ale dalsze leczenie będzie wymagało decyzji ortopedycznych.

Wiemy już, że do pełnej diagnostyki będzie potrzebne wykonanie tomografii komputerowej.

Za trzy tygodnie mamy kolejną, drugą konsultację ortopedyczną, podczas której lekarz zdecyduje o dalszym postępowaniu - przede wszystkim czy będzie trzeba podjąć działania operacyjne.

Dziękujemy Wam za każde wsparcie – nie tylko finansowe, ale i za ciepłe słowa. To dla nas ogromnie ważne.

Przed nami także pilna diagnostyka kotów – w pierwszej kolejności Kefira i Tołdiego. Dlatego prosimy o dalsze wsparcie i udostępnianie naszej zbiórki, żebyśmy mogli zatroszczyć się odpowiednio o wszystkich naszych podopiecznych.

        ───────────────────────────────────────

Mam na imię Kornelia. Całe moje życie podporządkowałam jednej misji – być głosem dla tych, którzy sami go nie mają. Wyciągać ręce do istot bezbronnych, poranionych, często takich, które nie miały już nikogo.

Miałam dwanaście lat, gdy po raz pierwszy z pomocą rodziców zaczęłam leczyć bezdomne koty. Dawałam im dom, uczyłam, że człowiek nie musi ranić, i szukałam im rodzin na resztę życia. Trzy z tamtych kotów są ze mną do dziś. Nie chciałam, żeby jakiekolwiek zwierzę było zmuszone do życia na ulicy.

Kiedy miałam szesnaście lat, stworzyłam swój własny dom tymczasowy. Prowadziłam go przez prawie dwanaście lat. Przewinęły się przez niego setki zwierząt – od pięciodniowych, osieroconych miotów kociąt, po psy porzucone na ulicy i w lesie, koty przewlekle chore czy wycofane z powodu traumy. Oddawałam im wszystko – czas, energię, zdrowie. Nawet wtedy, gdy sama zmagałam się z depresją lekooporną, zaburzeniami lękowymi, ADHD czy zaburzeniami odżywiania od wielu lat.

Po zakończeniu szkoły i przeprowadzce, na pierwszym roku studiów adoptowałam swoją pierwszą suczkę – pełną lęku, reagującą agresją. To ona sprawiła, że zaczęłam zgłębiać behawior, który do dziś jest moją drogą i pracą. Kilka lat później dołączyła do nas Luna, odebrana z pseudohodowli. Suczka z dysplazją, problemami dermatologicznymi, oddechowymi i bardzo poważnymi zaburzeniami lękowymi. Jej życie to ciągła terapia i leki, ale nigdy nie pozwoliłam, by zabrakło jej troski i miłości.

Byłam też inspektorką ds. ochrony praw zwierząt. Stałam w stodołach, pustych budach, przy łańcuchach. Patrzyłam w oczy zwierząt, od których inni odwracali wzrok. Byłam przy nich wtedy, gdy najbardziej potrzebowały, i zabierałam je do świata, w którym po raz pierwszy czuły się bezpieczne.

W 2023 roku pod moim dachem mieszkało 18 kotów i dwa psy. Cztery koty chore na FIV miały wydzielony własny pokój. Leczenie, żywienie, opieka, kastracja – wszystko pokrywałam z własnych funduszy. Mój dom przechodził remonty jeden po drugim, bo zwierzęta zawsze były ważniejsze niż wygoda.

Jednak pod koniec 2023 roku, po latach nieodpowiedniego leczenia psychiatrycznego podjęłam próbę samobójczą, która zostawiła rany nie tylko na zdrowiu psychicznym, ale także fizycznym. Dzięki wielkim sercom ludzi, którym nie była obojętna moja sytuacja, zwierzęta będące u mnie pod opieką tymczasową znalazły swoje miejsca. Z jednej strony był to dla mnie cios i ogromne poczucie winy - nie dałam rady. Z drugiej strony - ratunek dla mnie. W 2024 roku przeszłam kosztowną terapię ketaminą, która uratowała mi wtedy życie. W tym momencie moje leczenie kosztuje mnie ponad 1500 złotych miesięcznie, ponieważ leki nie są refundowane. 

Pod opieką moją i mojego narzeczonego zostało osiem kotów - szesnastoletnie Randal i Tołdi, czternastoletni Kefir, ośmioletnia Basia, siedmioletni Czarek, sześcioletni Jaś, czteroletni Leon i trzyletnia Wiesia, a także dwie suczki - sześcioletnia Luna i dziesięcioletnia Maja. Oboje staramy się zapewnić im jak najlepszą opiekę - odpowiednie żywienie, okresowe badania, leczenie, stymulacja fizyczna i psychiczna i bezpieczeństwo. Znajduję się na zwolnieniu lekarskim, przez co przestaliśmy radzić sobie finansowo. Zwierzęta wymagają specjalistycznej diagnostyki: badania krwi, moczu, echo serca, RTG, USG.
Starsze koty muszą przejść zabiegi stomatologiczne – kilka z nich czeka całkowite usunięcie zębów, ponieważ sanacje przestały przynosić efekty. Jeden z moich kocich seniorów przyjmuje leki na nadciśnienie i stracił wzrok. Luna potrzebuje kolejnej diagnostyki ortopedycznej, a Maja rezonansu głowy.

• badania krwi + mocz + echo serca + RTG + USG: ok. 1000–1200 zł za zwierzę

• zabiegi stomatologiczne (usunięcie zębów u starszych): 600–1000 zł za zwierzę 

• diagnostyka ortopedyczna Luny (RTG, konsultacje, ew. tomografia): 400–1000 zł

• diagnostyka neurologiczna Mai (rezonans głowy, tomografia, konsultacje specjalistyczne): ok. 2000–4000 zł

Potrzebuję pomocy w sfinansowaniu diagnostyki i zabiegów dla moich podopiecznych. Koszt tych działań to kilkanaście tysięcy złotych.
To ogromna suma, ale każda wpłata, każda złotówka, przybliża nas do tego, by moje zwierzęta mogły żyć zdrowiej i dłużej. 

Nie robię tego dla siebie. Robię to dla nich.
Bo one były przy mnie, gdy ja sama nie miałam siły żyć.

Po co zostałam stworzona?
Może dla tych cichych chwil, których nikt nie widzi —
kiedy klęczę w deszczu obok drżącego ciała,
szepcząc: „jesteś już bezpieczny” do istoty zbyt przerażonej, by w to uwierzyć.

Dla rąk, które nauczyły się leczyć,
i dla serca, które nigdy nie nauczyło się nie pękać.

Trzymałam w dłoniach życie lżejsze niż oddech,
zmywałam krew z ubrań,
i płakałam nad kartonowymi pudłami, które nigdy nie powinny stać się grobami.

Stałam w sądach, w schroniskowych boksach,
w ciszy tak ciężkiej, że zgniatała mi klatkę piersiową.

A mimo to —
zrobiłabym to wszystko jeszcze raz.

Bo pamiętam je.
Każde jedno.
Nie tylko imiona, ale oczy.
Historie wyryte w strachu.
Zaufanie, które kiełkowało jak kruche kwiaty
w ruinach po tym, co zrobili ludzie.

Ta miłość nie jest czysta.
Jest brutalna, surowa i bez końca warta wszystkiego.

To dla tego zostałam stworzona.
A one — one stworzyły mnie taką, jaką jestem.