Czy zasługuje na życie

Dziękuję ciociu, dziękuję wujku, że czytasz moją historię <3 

Ponoć jestem małą, pięciotygodniową kocią dzidzią, która powinna w raz z mamą i rodzeństwem polować na pluszowe myszki i nigdy nie czuć bólu ( tak mówi ciocia )

Nie do końca to rozumiem, bo nie miałam pluszowych myszek. Mieszkałam w niebezpiecznym miejscu a mama zostawiała nas często szukając jedzenia.

Potem zaczęłam chorować. 

Dostałam kataru, oko zaczęło się zaklejać ropą i puchnąć, ale to chyba tak musiało być, prawda ?

Takie kocie życie....

 To co się wydarzyło później, było jeszcze bardziej straszne. 

Jakaś Pani mnie znalazła i zabrała .... Zawiozła do Pani w białym fartuszku, mówiąc, że trzeba mnie pewnie poddać eutanazji. 

Nie wiem co to znaczy, ale ta miła Pani w fartuszku, powiedziała, że da mi coś co uśmierzy ból, załatwi mi dom i że wszystko będzie ok. 

Nie wiem o co chodzi, ale brzmi to lepiej jak eutanazja. 

--------

Teraz może ja . 

Zawsze się zastanawiam, jak to życie wygląda oczami bezdomnego kociego dziecka. 

Czy mimo bólu, pewnie niemiłosiernego bólu, potrafi cieszyć się gdzieś w pustostanie z dzieciństwa ? 

Czy gdy mama nie wraca to się boi ? 

Wiecie tak po ludzku boi, jak my na przykład dentysty ?

Ta kocia dzidzia jest już bezpieczna, ale ile dziś innych kociaków, dosłownie w tej chwili jest w takiej samej sytuacji ? 

Tylko brak obojętności i kastracje zminimalizują ilość takich kocich tragedii w których nieznalezione w porę kociaki umierają w bólu gdzieś po cichu. 

Jak dotarłeś do końca wpłać piątaka i dołóż cegiełkę do operacji małej i utrzymania pozostałych 34 kotów w moim domu tymczasowym.