Pomóżcie po stracie dziecka.

Dzień dobry.❤️

Na początku pragnę Państwu podziękować za obecność.Mam pełną świadomość,że na ziemi jest wiele rodzin w tragicznych sytuacjach.Dziś do tego grona dołączam ja i moja córeczka.

W dniu 07 sierpnia 2025 roku mój syn trafił do szpitala.Na skutek nieprawidłowego leczenia zmarł.

Przez kilka dni pobytu syn czuł się dobrze ,nic go nie bolało.W kolejnych dniach dostał zakrzepicę,udar mózgu,niedowład połowiczy, pojawiły się krwiaki (  podczas przyjęcia na SOR badania tomografii komputerowej takich zmian nie wykazywały).

W chwili pojawienia się  udaru nikt z personelu medycznego nie skontaktował się ze mną.Gdy dotarłam do szpitala syn nie wiedział kim jestem,nie poznawał mnie.Wyglądał jak  usychająca roślina. Najgorszym co mogłam usłyszeć od kierownika kliniki gastrologii  były słowa po porannym obchodzie,,widzi Pani co się narobiło".Syn z udarem był kilkanaście godzin trzymany na gastrologii.Lekarze dyżurujący twierdzili ,że operacja mózgu nie jest potrzebna.

Do dnia dzisiejszego kierownik kliniki oddziału na którym doszło to zaniedbań ani personel medyczny ( chociażby lekarz prowadzący)nie skontaktowali się  z nami aby wyrazić wyrazy współczucia po smierci 

Podczas pobytu syna na oddziale urazów wielonarządowych złożyłam sprzeciw do dyrektora szpitala od dłączenia syna od aparatury podtrzymującej życie.Pomimo moich żądań po drugiej operacji mózgu( którego badania TK w chwili przyjęcia na SOR nie wykazywały żadnych zmian w mózgu i innych narządach ( m.in nerkach, wątrobie) syna odłączono tylko od sedacji( według tego co mówił lekarz),pozostała aparatura podtrzymywała narządy przy życiu.

W dniu 18.08.2025 roku około godziny 21.00 syn nadal był podłączony do aparatury podtrzymującej pracę serca i pozostałych narządów.

Lekarze odbierając życie mojemu synowi narazili naszą rodzinę na traumę,chorobę i ból którego nie można znieść.Pozbawili życia młodego człowieka,który  wchodził w okres planowania własnej rodziny, marzeń i realizacji postawionych celów.

Syn miał plany,których  nie będzie mógł zrealizować.Zostały nam tylko nasze wspomnienia i rzeczy,które po sobie zostawił w pokoju.Utrata syna,brata z dnia na dzień jest bólem którego nie da się opisać.Ten ból jest wszędzie we wszystkim. W naszych sercach,u syna w pokoju,w miejscach wspólnych spacerów,w kuchni ,w której razem jedliśmy posiłki,w rzeczach ,które do syna należały.Ta pustka.. tak bardzo boli.Nigdy nie będzie dane nam zobaczyć jego twarzy,spojrzenia,uśmiechu.Nigdy już nie dotkniemy dłoni,nie przytulimy, nie pocałujemy.Nie zjemy wspólnego posiłku,nie obejrzymy filmów,nie pójdziemy na spacer.Każde  święta,urodziny,imieniny nie będą takie same.Wszystko jest już inne z ranami , które nigdy się na zagoją.Życie tak szybko dobiega końca.Tyle pozostało niedokończonych spraw,niewypowiedzianych słów.Był mieszkańcem ziemi,teraz jest mieszkańcem nieba. Proszę o modlitwę za syna z którego zawsze byłam dumna  gdyż pomimo naszego trudnego życia( o którym wiedziały tylko nieliczne osoby) potrafił cieszyć się z małych rzeczy.Doceniał wartość człowieka i jego serce.Był wyjątkowym człowiekiem i taki na zawsze pozostanie w naszej pamięci..

W tak traumatycznym czasie straciłam pracę.Nie jestem w stanie podjąć nowej  gdyż stan zdrowia i opieka nad córeczką bardzo mnie ogranicza .Ma tylko mnie .

Jest nam bardzo ciężko .Wynajmujemy mieszkanie. Zostaje nam 200zł na przeżycie.Oczekuje na komisję lekarską.Terminy są odległe.

 Moje serce nie ma siły na nic dlatego proszę Państwa o pomoc.Każda złotówka jest dla nas bardzo cenna.Będziemy bardzo wdzięczni jeśli zbiórka będzie udostępniona wśród największej ilości Państwa znajomych.Bardzo dziękujemy za przeczytanie apelu oraz wsparcie naszej zbiórki. 

Z wyrazami szacunku i podziękowania 

Mama i siostra 🙏♥️🙏