Modelka też człowiek

Dzień dobry! Tu Wika, dziewiętnastoletnia modelka z czteroletnim startem i domorosła pisarka.
Moja przygoda z poezją zaczęła się w gimnazjum. Pisałam wtedy o swoich życiowych wzlotach i upadkach, radościach i gniewach. Wyrażałam w ten sposób swoją wrażliwość, radziłam sobie z życiowymi trudnościami i kontaktowałam z obszarami siebie. Potrafiłam w przypływie siły twórczej siedzieć po nocach nad notatnikiem, bawiąc się słowem. Brałam udział w konkursach pisarskich, niektóre wygrywałam, a inne nie. Marzyłam o wydaniu własnego tomiku wierszy, ale nie przekroczyłam progu i nie podjęłam się tego. Z dnia na dzień przestałam pisać, uznając to za zbędną aktywność.

Dziś pisanie dzieje się. Jest mi potrzebne, bardzo mnie karmi. „Zabawa to poważna sprawa”. Dodatkowo to dobry trening i dyscypliny myślowej, pamięci i języka. Chcę poprzez pisanie obnażyć prawdziwą stronę modelingu, a raczej strony, bo to życiowa przygoda w różnych barwach oraz  dać wsparcie i zrozumienie wszystkim polskim modelką, które natrafią na mój tomik wierszy.
Pieniądze, które uzbieram, przeznaczę na:

*samodzielne wydanie wyżej załączonych tomików poezji ze zdjęciami, zrobionymi na kontraktach modelingowych

*promocję mojej poezji

*kawę/lunch dla modelek/modeli, którzy wsparli moją dokumentację, w końcu otwierają się przede mną, dają cząstkę swojego świata i siebie 

*spotkania autorskie z rozmową na temat modelingu 

Pomoc znaczy dla mnie wiele, będę wdzięczna za każdy gest, sprawiający, że Światek Modelingu stanie się lepszym miejscem.
W zamian za pomoc, w zależności od kwoty, gwarantuję specjalne nagrody.