stawiamy Mariusza na nogi

Jestem siostrą pokrzywdzonego.  Mój brat w wieku 55 lat we wrześniu 2018 roku został okrutnie pobity przez nieznanego sprawcę. 

Konsekwencją wydarzenia był uraz głowy i konieczność wykonania trepanacji czaszki.

Dalsze konsekwencje to zaburzenia oddychania i mowy, zakłócone zdolności poznawcze, zaburzenia połykania których konsekwencją musiało być karmienie poprzez PEG, wielomiesięczne  pobyty w kilku szpitalach i prywatnych ośrodkach rehabilitacji, zapalenia płuc,  przykurcze, odleżyny z powodu wielodniowego bezruchu. 

Po kilku miesiącach i po kilku opłacanych przeze mnie i moja rodzinę, prywatnych rehabilitacjach, brat  z niedowładami i kilkoma odleżynami w kwietniu roku 2019 trafia pod opiekę jednego z ordynatorów szpitala wojewódzkiego w Legnicy gdzie zostaje wyleczony z odleżyn a od Świąt Bożego Narodzenia 2019 znajduje się pod moją opieką w moim domu.

Konieczna jest dalsza kontynuacja rehabilitacji. Miesięczna rehabilitacja w chwili obecnej kosztuje mnie więcej niż moje wynagrodzenie miesięczne i tylko dzieki pomocy rodziny i rodziców możliwe jest kontynuowanie leczenia.

Konieczny jest też sprzęt rehabilitacyjny i dalsze pobyty w klinikach rehabilitacyjnych. 

Ponieważ wydarzyło się to w czasie gdy brat był na zwolnieniu lekarskim a właściwie już na świadczeniu rehabilitacyjnym po przebytej operacji przewodu pokarmowego, nie otrzymuje on żadnych świadczeń chorobowych ....oprócz 500,- zł dla niepełnosprawnych.

Ponieważ brat robi postępy i rokuje na osiągnięcie relatywnej samodzielności, pragnę mu w tym pomóc i zwracam się o pomoc ludzi dobrej woli.