Walka o godne życie bez bólu.

Mam na imię Barbara,  mam 50 lat. Przez całe życie byłam bardzo aktywną osobą. Zawodowo i prywatnie pomagałam innym,  wychowywałam 3 dzieci i radzilam sobie z trudami dnia codziennego.  Uśmiechalam się i potrafilam cieszyć z małych rzeczy, choć nie zawsze bylo kolorowo. Dwa lata temu stan mojego zdrowia drastycznie się pogorszył - operacja, diagnoza onkologiczna,  depresja, choroba serca, fibriomialgia i wiele innych diagnoz po drodze. Moje życie upływa na wędrówkach od lekarza do lekarza,  z jednego badania na drugie. Jestem coraz mniej sprawna a każdy ruch sprawia mi niewyobrażalny ból. Są dni, że nie jestem w stanie wstać z łóżka, pójść na zakupy czy ugotować posiłku. Wyzwaniem jest nawet wejscie pod prysznic. Od prawie roku odwołuję się od decyzji Komisji Orzekającej o Stopniu Niepełnosprawności, która uznała, że moje ograniczenia pozwalają mi zarówno na normalne funkcjonowanie, jak i pracę. Chciałabym z całego serca pracować, ale nie jestem w stanie. Sąd powołuje kolejnych biegłych, postępowanie przedłuża się w czasie o kolejne miesiące.  Nie mam uprawnień rentowych, jedynym moim źródłem utrzymania jest pomoc OPS, zrządzeniem losu- kiedyś mojego pracodawcy,  na rzecz którego świadczyła usługi opieki nad osobami starszymi. To jest w sumie około 900 zł.  Ciężko mi z tego wyżyć,  tym bardziej że koszty leczenia są coraz wyższe,  leki ciągle zmieniane a mój organizm źle toleruje leczenie. Nie potrafię prosić o pomoc, bo to ja zawsze pomagałam innym, ale okoliczności zmuszają mnie do tego. Serdecznie proszę o wsparcie.