Wisząca łapka, operacja. SOS

💔 MIAŁ UMRZEĆ, BO JEGO ŁAPKA JUŻ NIE DZIAŁA…

Miał iść do eutanazji.

Taki młody. Taki malutki. Z całym życiem przed sobą.

Ale z bezwładnie wiszącą łapką po urazie splotu ramiennego. Łapką, której nie potrafi używać. Łapką, która stała się dla niego wyrokiem.

I tak właśnie trafił do mnie.

Nie potrafiłam zgodzić się na to, żeby jego życie skończyło się tylko dlatego, że został poturbowany. Przez los. Przez ludzi. Przez to, czego doświadczył, zanim ktokolwiek naprawdę się nad nim pochylił.

On przecież patrzy, je, czuje, chce być blisko. Chce żyć.

Nie wiem jeszcze, co dalej będzie z tą łapką. Czy uda się odzyskać choć część sprawności, czy czeka go dalsza diagnostyka i leczenie, a może kiedyś amputacja. Wiem tylko jedno — zasługiwał na szansę.

Dostał ją.

Teraz przed nami kolejne wizyty, badania i decyzje dotyczące jego dalszego leczenia. A ja po raz kolejny biorę na siebie życie, którego nikt inny nie chciał już ratować.

Jeżeli możecie — pomóżcie mi dać mu tę szansę naprawdę. Każda wpłata, każde udostępnienie i każda osoba, do której dotrze jego historia, ma znaczenie.

Bo on nie jest „kotem z niesprawną łapą”.

On jest małym życiem, które ktoś chciał zakończyć, zanim zdążyło się na dobre zacząć. 💔