Niezbędne prawo jazdy

Przede wszystkim jestem mamą i żoną, ale też z zawodu pielęgniarką.
Mamy wraz z mężem troje dzieci, każde z nich specjalnej troski.

Najstarszy syn ma orzeczenie o niepełnosprawności, uczęszcza do przedszkola specjalnego oraz na zajęcia dodatkowe, które pomagają mu lepiej się rozwijać.

Córka również uczęszcza do przedszkola integracyjnego, ma orzeczenie o kształceniu specjalnym. Również bierze udział w zajęciach dodatkowych. Jednak radzi sobie najlepiej z całej trójki.

Najmłodszy synek, chociaż ma dopiero dwa lata, już widać u niego problemy rozwojowe, podobne do starszego syna. Od września rozpoczął terapię, jednak idzie to bardzo ciężko i mozolnie.

Od roku powróciłam do zawodu, nie był to dla mnie szczęśliwy czas. Mąż zrezygnował z pracy, na rzecz najstarszego syna i pobierał świadczenie pielęgnacyjne, abym mogła się realizować zawodowo.

Od rana do popołudnia jeździł od przedszkola - na terapię - do domu, co było dla niego bardzo wyczerpujące. Niestety, nie możemy sobie pozwolić na to, abyśmy oboje mogli pracować zawodowo.  Ja w tym czasie pracowałam po 12 godzin od 7-19 i od 19-7.

Niestety doznałam wypadku, w którym zostało uszkodzone kolano lewe. Rehabilitacji na NFZ nie mogłam się doczekać, więc wszystkie oszczędności poszły na prywatna rehabilitację.

Wypadek ujawnił również inne schorzenia, o których nie miałam do tej pory pojęcia.

Na ten moment mam zdiagnozowane dwie przepukliny kręgosłupa oraz zespół Maya - turnera, który musi być w pierwszej kolejności leczony. Czekam również na operację przepukliny brzusznej i zszycia rozstępu kresy białej, co mocno obciąża mój kręgosłup i pogłębia urazy, które już mam.

Od lipca przeszłam na pół etatu w pracy, co bardzo uszczupliło nasz budżet domowy. Decyzja ta podjęta była, ponieważ przez wakacje nie funkcjonuje przedszkole i terapie, więc byłam więcej potrzebna w domu.

Wypadek zmusił mnie do wzięcia L4, na którym jestem do tej pory. Moja wypłata wynosi ok. 1300 zł, z czego praktycznie nic nie pozostaje po zapłaceniu czynszu i rachunków.

Mąż obecnie nie otrzymuje świadczenia, gdyż orzeczenie zakończyło się ostatniego dnia sierpnia, oczekujemy na komisję ds/niepełnosprawności i przedłużenie decyzji.

Oprócz mojej wypłaty, otrzymujemy 500 + na troje dzieci.

Mąż chciałby podjąć pracę, jednak nie jest to możliwe, gdyż nie mam prawa jazdy. Nie dałabym rady wozić po całym mieście dzieci na terapię komunikacją miejską. 

Dlatego proszę o pomoc w zebraniu funduszy na prawo jazdy. Ułatwiłoby nam to wiele spraw, mąż mógłby iść do pracy, a ja zająć się dziećmi, dopóki będę czekać na terminy zabiegów i kolejnych konsultacji.

Do pracy wrócić nie mogę, niestety po zabiegach również mam zakaz dźwigania, dlatego mój powrót do pracy po L4 nie będzie możliwy. Oczywiście będę szukać nowego, mniej obciążającego zajęcia, jednak zanim to nastąpi, musimy poukładać wiele spraw i dopasować do tego trybu życia, które na nas nieoczekiwanie spadło.

Nie stać nas, aby pokryć koszty kursu prawa jazdy i egzaminów. Przewyższa to, na ten moment, nasze miesięczne dochody.

Będę niesamowicie wdzięczna ludziom dobrej woli, którzy pomogą mi zrealizować ten zamiar, który pomoże mi i mężowi podjąć się zajęć i pracy, która będzie na nasze możliwości.

Proszę tak naprawdę o wędkę, aby móc łowić.

To, co pozostanie z zebranej kwoty, wpłacę na zbiórkę chorego człowieka z mojej rodziny, który także potrzebuje rehabilitacji. 

Nigdy nie prosiłam o pomoc, zawsze to ja byłam ta pierwszą, która pomagała jak mogła. Obecnie prowadzę grupę aukcyjną na fb. LICYTACJE NA REHABILIATCJĘ, dla pewnej osoby z mojej rodziny. Wspierałam swoimi działaniami dzieci chore na SMA, tym razem to ja potrzebuje narzędzia, aby móc pomagać swoim dzieciom.

Bardzo proszę o pomoc i z góry serdecznie dziękuję.