Za zamkniętymi drzwiami

DZIŚ BYLIŚMY W TERENIE.

I TEN DZIEŃ ZOSTANIE Z NAMI NA ZAWSZE.

Pierwsze zgłoszenie – zasadne.

Opiekun nieświadomie dopuścił się kilku uchybień wynikających z ustawy o ochronie zwierząt.

Nie było podstaw do odbioru psów.

Była za to ogromna potrzeba edukacji – pokazania, co należy zmienić, by psy mogły żyć godnie.

Będzie rekontrola. Wierzymy, że tym razem wygra nauka, nie kara.

Kolejny punkt – Kostrzyn.

Zabezpieczyliśmy młodą sunię w typie labradora, około 2 lat.

Bezpieczna. Już pod naszą opieką.

I wtedy pojechaliśmy dalej.

Poznań – Szczepankowo.

Na pierwszy rzut oka – zwykła kontrola.

Ogród? W miarę porządek.

Nic nie zapowiadało koszmaru.

Ale kiedy weszliśmy do środka…

świat nam się zatrzymał.

12 psów.

11 zamkniętych w jednym pokoju.

Brud, smród, chaos. Psy dosłownie „rozmazane” między sobą – strach, głód, rozpacz.

Najmłodszy?

Dwumiesięczny szczeniak.

Apatyczny. Wymiotujący.

Natychmiast pojechał do szpitala.

Dwie suczki – skrajnie wygłodzone.

Jedna – ciężarna.

W jednym dniu.

W jedną noc.

Pod naszą opiekę trafiło 13 psów.

13 żyć.

Skrajnie wychudzonych.

Nigdy nie widziały weterynarza.

Nigdy nie były szczepione.

Nigdy nie zaznały spokoju, bezpieczeństwa, prawdziwej opieki.

Na końcu domu – kolejny dramat.

Pies w typie amstaffa.

Prawdopodobnie spędzał tam dni, tygodnie, miesiące.

Bez spacerów.

Bez kontaktu z człowiekiem.

We własnych odchodach i moczu.

Domownicy się go bali.

Jeden z właścicieli…

uciekł podczas interwencji.

Dla nas to nie jest „kolejna sprawa”.

To OGROMNE WYZWANIE.

Hospitalizacja.

Diagnostyka.

Leczenie.

Specjalistyczne karmienie.

Behawioryści.

Hotele.

Opieka 24/7.

Ani jeden z tych psów nie trafił do schroniska.

Bo tam – bardzo możliwe – spędziłyby resztę życia.

W kilkanaście godzin udało się uratować ogromną liczbę psów.

Ale teraz… teraz zaczyna się najtrudniejsze.

Nie prosimy.

MY BŁAGAMY.

Bez Waszego wsparcia po prostu nie damy rady.

Każda złotówka to jedzenie.

To leczenie.

To szansa na normalne życie.

Prosimy – bądźcie z nami.

Dla nich.

Bo one same głosu nie mają. 💔🐾