Cena dożywocia Robina

Zapadł wyrok na Robina. Nie ma innej możliwości jak pozostawienie go z nami dotąd aż nie będziemy w stanie razem funkcjonować. On i my. Mamy jednak nadzieję, że nasze wspólne życie będzie trwało jak najdłużej.

Robin nigdy nie zostanie adoptowany. Aby znalazło się dla niego miejsce inne niż nasze musiałby stać się cud. Musiałaby znaleźć się osoba doświadczona i zajmująca się zawodowo psami - gotowa na ryzyko. 

Dlaczego wydaliśmy na niego wyrok, który jest jednocześnie ratunkiem dla tego psa i próbą uspokojenia naszych sumień...? Wiemy, że w innych miejscach zostałby uśpiony.

Robin ma wadę rozwojową. Jego prawa i lewa półkula są połączone nieprawidłowo rozwiniętym móżdżkiem. Nie znane są wszystkie konsekwencje jego rozwoju natomiast to, co zdążyliśmy już zauważyć, to, że ma problemy z funkcjami poznawczymi, które potrafią przejawiać się agresją w naszym kierunku.  Wydanie tego psa do adopcji stanowi zbyt wysokie ryzyko i poczucie odpowiedzialności za to co może się wydarzyć nie pozwala nam do tego dopuścić.

To, co także zauważyliśmy w Punkcie, to, że potrafimy razem funkcjonować unikając niebezpieczeństwa, przestrzegając pewnych zasad w postępowaniu.

Robin ma w swoim życiu jedną osobę, z którą jest w stanie nie tylko dobrze i subtelnie się komunikować ale także odczuwa widoczną radość na jej widok. 

Sandra, która jest dla Robina całym światem jest w stanie z nim zrobić naprawdę dużo. Między innymi zabierać na fascynującego dla niego spacery i spędzać z nim wartościowy czas.

Pies trafił do nas kilka miesięcy temu z poważną infekcją dróg moczowych. Udało nam się to wyleczyć i przeszliśmy do neurologicznej diagnozy. Wykonaliśmy rezonans i kilka konsultacji, w tym u dr Mikuły, która dobrała Robinowi leki psychotropowe. 

Tak funkcjonujmy na ten moment i mamy nadzieję, że będzie trwał on jak najdłużej.

Pomóż nam w utrzymaniu Robina. Chcemy zapewnić mu choć namiastkę normlanego życia.