Wydarte z koszmaru

Przyjęłyśmy interwencyjnie 17 kotów potrzebujących kompleksowej opieki weterynaryjnej. Koty są z miejsca, gdzie w momencie pierwszej kontroli weterynaryjnej w 44 metrowym mieszkaniu było około 50 zwierząt, a w samym 2024 roku umarły tam 24 zwierzęta!

Nie mogłyśmy być wobec tego obojętne, więc w tydzień zorganizowałyśmy kociarnie i przejęłyśmy do siebie wszystkie koty, po które nie zgłosiły się fundacje i osoby prywatne.

Niektóre koty są w bardzo złym stanie (niewydolność nerek, anemia, skrajne wychudzenie, podejrzenie nowotworów). Wszystkie rzucają się na jedzenie, są chude, mają stany zapalne i pasożyty zewnętrzne i wewnętrzne, niektóre mają odparzenia. Część kotów jest niepełnosprawna, niekastrowana. Niektóre z nich nie kontrolują wydalania lub wymagają pomocy w odsikiwaniu.

Wszystkie koty mają koszmarną biegunkę (wszystko się z nich wylewa). Wymagają leczenia, pełnych badań, zabiegów stomatologicznych, kastracji...

Gdybyśmy ich nie przyjęły zostałyby odebrane siłą i trafiły do przechowalni, a następnie schronisk ze złą reputacją tak zwanych "mordowni". Część z nich zostałaby uśpiona ze względu na kalectwo czy choroby. 

Wiemy, że to ogrom pracy i pewnie oszalałyśmy przyjmując tak chore koty ale czy nie warto dać im szansy na normalne życie?