Aga kontra struniak!

Nazywam się Agnieszka. Przez całe dorosłe życie to ja byłam dla innych – jako instruktorka ZHP, nauczycielka, a od dekady jako mama zastępcza dla ośmiorga dzieci. Moim największym Cudem jest jednak moja 3-letnia Córeczka, o którą walczyłam 12 długich lat. Dziś to Ona jest powodem, dla którego nie mogę się poddać, choć przeciwnik jest przerażający.

Diagnoza: Jeden na milion

W marcu mój świat pękł. Zdiagnozowano u mnie struniaka (chordoma) – niezwykle rzadki i podstępny nowotwór kości, który dotyka jedną osobę na milion. Mój guz jest ogromny (10x10x8 cm), osadził się na kości krzyżowej i w miednicy. W Polsce lekarze zaproponowali mi rozwiązanie ostateczne: całkowitą resekcję kości krzyżowej. Cena za życie? Dożywotnie cewnikowanie, stomia, chroniczny ból i niepełnosprawność.

„Musimy zabić guza, zanim on zabije Ciebie”

Te słowa profesora Fossatiego z kliniki w Austrii dały mi nową nadzieję. Istnieje alternatywa dla drastycznej operacji – terapia jonami węgla. To precyzyjna broń, dostępna tylko w sześciu ośrodkach na świecie. Pozwala ona zniszczyć nowotwór co do milimetra, oszczędzając nerwy i funkcje neurologiczne. Zostałam zakwalifikowana. Mogłabym zacząć leczenie choćby jutro.

Moje jedyne marzenie: Rower i wspólne jutro

Nie proszę o luksusy. Proszę o możliwość nauczenia mojej córki jazdy na rowerze. Proszę o to, bym mogła za nią pobiec, bym mogła dalej opiekować się dziećmi w mojej rodzinie zastępczej. Proszę o to, żebym mogła jeszcze kiedyś iśc  z nią moje ukochane Sudety. Chcę nie tylko przeżyć – chcę ŻYĆ i być sprawną mamą, a nie pacjentką uwięzioną we własnym ciele.

Koszt tej terapii jest jednak barierą nie do przejścia dla naszej Rodziny. Całe życie pomagałam innym, budując bezpieczny dom dla skrzywdzonych dzieci. Dziś to ja, z pokorą i nadzieją, proszę o pomoc Was.

Pomóżcie mi „odstrunić” moje życie. Każda wpłata to dla mnie krok bliżej do Austrii i krok dalej od kalectwa. Dobro wraca – wierzyłam w to przez lata i wierzę w to dzisiaj, patrząc w oczy mojej Córeczki.