
Stokrotka pojawiła się jakby znikąd. Pewnego dnia po prostu usiadła na parapecie jednego z domów i najwyraźniej uznała, że właśnie tam będzie czekać, aż ktoś jej pomoże. 🐈
Właścicielka domu, ze względu na własnego kota, nie mogła przyjąć jej pod swój dach. Stokrotka jednak ani myślała się poddawać. Mijały kolejne dni, a ona wciąż tkwiła na swoim posterunku, wypatrując człowieka, który wreszcie otworzy przed nią drzwi.

Kiedy dowiedzieliśmy się o jej sytuacji, postanowiliśmy pomóc. Koteczka była oswojona, a jej charakterystyczny wygląd – śnieżnobiałe futerko i przepiękne niebieskie oczy – dawał nam nadzieję, że uda się odnaleźć jej opiekuna. Wydawało się przecież mało prawdopodobne, żeby nikt nie szukał tak wyjątkowej kotki.
Niestety, Stokrotka nie miała czipa, a na lokalnych grupach nie znaleźliśmy żadnego ogłoszenia o jej zaginięciu. Nie wiemy, czy się zgubiła, została porzucona, czy może w jakiś inny sposób znalazła się tak daleko od swojego domu. Wiemy jedynie, że nikt się po nią nie zgłosił. 💔

Do Mruczarni trafiła brudna, zmarznięta i potwornie głodna. Rzuciła się na jedzenie, jakby od dawna nie miała okazji porządnie napełnić brzuszka. Szybko okazało się również, że jej organizm jest mocno zarobaczony i konieczne będzie przeprowadzenie odpowiedniej profilaktyki oraz leczenia. Niestety, choć Stokrotka w normalnych warunkach, jest kotką przyjazną i łagodną, w gabinecie nie przegapiła żadnej okazji, by pokazać nam swoje pazurki i zęby.😱 W kwestii podawania leków czy zastrzyków, jest kotką bardzo trudną, co przyszły Opiekun będzie musiał mieć na uwadze.
Podczas pobytu w Fundacji odkryliśmy jeszcze jedną, bardzo istotną rzecz. Stokrotka jest całkowicie głucha. To przypadłość, która zdarza się u białych, niebieskookich kotów, i która w jej przypadku ma ogromne znaczenie dla codziennego funkcjonowania.

Stokrotka nie słyszy, kiedy ktoś się do niej zbliża. Nie słyszy też innych kotów, ich ostrzegawczych pomruków ani sygnałów, które dla większości zwierząt są zupełnie naturalnym elementem komunikacji. Nic więc dziwnego, że niespodziewana obecność innego kota potrafi ją przestraszyć. Koteczka reaguje wtedy syczeniem, a czasem również uderzeniem łapką. Nie dlatego, że jest z natury agresywna, ale dlatego, że w ten sposób próbuje zapewnić sobie poczucie bezpieczeństwa. 🥺

W stosunku do człowieka Stokrotka jest zupełnie inna. Oswojona, spragniona uwagi i bliskości, chętnie korzysta z każdej okazji do kontaktu. Patrząc na nią, trudno nie zastanawiać się, jak taka kotka, całkowicie pozbawiona słuchu i tak bardzo potrzebująca ludzkiej opieki, poradziłaby sobie na ulicy, szczególnie teraz, kiedy zbliża się zima.
Na szczęście Stokrotka jest już bezpieczna. Przeszła niezbędne badania i profilaktykę, a poza problemami, z którymi do nas trafiła, jej stan zdrowia nie budzi obecnie większych zastrzeżeń. Przed nią poszukiwania domu, w którym będzie mogła czuć się spokojnie i bezpiecznie, najlepiej jako jedyna kocia mieszkanka. 🏠

Dziś jednak zwracamy się do Was z prośbą o pomoc w pokryciu kosztów diagnostyki, leczenia i profilaktyki Stokrotki. 🙏
Ta śliczna, biała koteczka przez wiele dni siedziała na obcym parapecie, nie wiedząc, czy ktoś wreszcie pozwoli jej wejść do środka. Dziś ma już ciepłe posłanko, pełną miseczkę i ludzi, którzy się nią opiekują. Chcielibyśmy, żeby kolejnym etapem jej historii był własny dom, w którym już nigdy nie będzie musiała czekać pod zamkniętymi drzwiami.
Uważasz, że ta zbiórka zawiera niedozwolone treści ? Napisz do nas
Załóż darmową zbiórkę pieniędzy dla siebie, swoich bliskich lub potrzebujących!