Auto dla Pawła

Jestem ciotką niesamowitego człowieka. Paweł, mój siostrzeniec ma dziś 35 lat. Od urodzenia mierzy się z głęboką niepełnosprawnością. Urodził się z czterokończynowym porażeniem mózgowym. Nie mówi, nie słyszy ....nie chodzi i nawet samodzielnie nie siedzi. Do pozycji półleżącej , w której na co dzień funkcjonuje, potrzebny jest specjalistyczny wózek ( widoczny na zdjęciach). Pomimo swoich niepełnosprawności mamy pewność, że to inteligentny człowiek tylko uwięziony w ciele sprawnym inaczej. Paweł porozumiewa się z nami za pomocą gestów i zawsze konkretnie  komunikuje swoje potrzeby , ale i okazuje szczerą miłość, a jego uśmiech i nieposkromiona radość to dla nas najpiękniejsze chwile. Wiele lat mój siostrzeniec notorycznie pozbawiany był godności przez system, który nieudolnie zajmuje się osobami niepełnosprawnymi. Pomoc państwa jest znikoma, a szeroko zakrajane akcje o dofinansowaniach są szumnie rozpowszechniane w mediach , ale koniec końców, ów pomoc trafia do nielicznych. Pomimo starań mojej dzielnej siostry, nie udało się jak dotąd uzyskać zbyt wiele. Pawełek kocha ludzi i spotkania z nimi. Co roku jeździ na obóz rehabilitacyjny do Kołobrzegu , na który fundusze zbieramy z 1,5 %. Czasem się udaje, czasem nie i wtedy kombinujemy jak dozbierać pieniążki na jego wyjazd, ale nigdy nie prosiliśmy o to publicznie. Ponadto Pawcio od kilku lat ma wielką radochę , bo w końcu ktoś zechciał go przyjąć go grupy terapii zajęciowej , co łatwe nie było , bo jest pampersowany i to często wykluczało go z jakichkolwiek aktywności organizowanych dla osób niepełnosprawnych . Jednak teraz moja siostra codziennie wozi go na drugi koniec miasta , by ten kochany chłopak  mógł choć parę chwil spędzać wśród ludzi , a nie tylko z rodzicami w czterech ścianach. 

Do transportu Pawła potrzebny jest specjalistyczny samochód. Półleżący wózek nie wchodzi do standardowych aut. W grę nie wchodzi składanie wózka i przekładanie Pawełka na siedzenie, bo on sam nie jest w stanie stabilnie siedzieć. Podróżować musi w swoim wózku zapięty w specjalne pasy . Ale widząc radość na twarzy naszego chłopaka wiemy, że nie ma nic cenniejszego niż podarowywanie mu tych spotkań i wyjazdów. To jest jego życie. Auto potrzebne jest również oczywiście do transportu do lekarzy etc... Siostra nigdy nie prosiła ! Wspólnie z mężem po wielu latach starań uzbierali mizerną kwotę i zakupili prawie dwudziestoletni samochód, Mercedesa Viano, który posiadał odpowiednią windę i mechanizm pozwalający bezpiecznie przewozić Pawelca. Radości nie było końca.....do momentu ....kiedy to  6 marca ów samochód się spalił .... Doszło do niewyjaśnionego samozapłonu , gdy auto stało na parkingu. Szkoda całkowita:(..... Radosny świat Pawła runął ...a rodzina pozbawiona została możliwości przewozu syna. 

 Dlatego postanowiłam utworzyć zrzutkę i pokazać Pawłowi, że nadzieja umiera ostatnia, a dobro wraca i jego uśmiech znów wróci na tą kochaną twarzyczkę. 

Kwota zrzutki , to mniej więcej wartość najtańszego nowego samochodu, który można przystosować na potrzeby Pawła. Byłoby cudownie uzbierać pieniążki na samochód nowy, bezpieczny i taki, który będzie im służył przez wiele lat. 

Serdecznie proszę Was o pomoc...o wrzucenie kilku groszy do tej skarboneczki. Wspólnie możemy odzyskać godność dla Pawełka i  jego rodziców. Pokażmy mu, że ten świat, który On tak kocha odwzajemnia mu tą miłość. 

Serdecznie dziękuję i obiecuje informować jeśli uda się nam zdziałać dobro !!! A przecież musi się udać !!! Głęboko w to wierzę i wierzę w ludzi !!! 

Dziękuję z całego serca, 

Alexandra