Donia prosi o pomoc

Nazywam się Donata Niezgoda,ale wszyscy mówią do mnie Donia. Od urodzenia choruję na SMA inaczej mówiąc postępujący zanik mięśni. Z każdym rokiem jestem coraz słabsza. Obecnie poruszam się na wózku elektrycznym, a moje ręce mogą coraz mniej.W życiu codziennym opiekuje się mną mój najdroższy mąż, który musiał zrezygnować z pracy ze względu na mój stan zdrowia. Jestem osobą całkowicie zdaną na pomoc osoby trzeciej. Utrzymujemy się z mojej rety socjalnej i zasiłku, żyjemy wiec skromnie. Mimo ograniczeń kocham przyrodę, wiec najlepiej psychicznie czuję się na naszej malutkiej działeczce ogrodniczej, Nie stać nas niestety na wyjazd na urlop wiec śmiejemy się, że spędzamy wakacje na "RODOS" :) I chociaż jest tutaj dużo pracy do zrobienia i są skromne warunki to uwielbiam patrzeć jak wszystko wokoło rośnie, cieszyć się zapachem kwiatów czy delektować się smakiem warzyw z ogródka. Kocham też ludzi, wiec jak tylko mogę staram się pomagać innym.Często bardzo dużo mnie to kosztuje, bo jestem osobą bardzo emocjonalną. Mimo tego i tak się angażuję, bo nie potrafię przejść obok innych obojętnie.Dwa razy w tygodniu jeżdżę na terapię zajęciową, ponieważ długie przebywanie w domu, zwłaszcza zimą, negatywnie na mnie wpływa. Muszę też dbać o swoje zdrowie fizyczne. Zanik mięśni powoduje,że łatwo marznę,a osłabione mięśnie sprawiają, że nawet katar staje się groźną chorobą, Poza tym to normalne codzienne sprawy: wizyty u lekarzy, zakupy, czasem spacer, Staram się żyć dzień po dniu nie będąc ciężarem dla innych,a sama dając coś od siebie, Niestety ostatnio nasz 21-letni samochód poważnie się zepsuł i koszt naprawy dorównuje wartość auta. Ponieważ jestem osobą poruszając się na wózku elektrycznym do normalnego funkcjonowania niezbędny jest duży pojazd. Nie mogąc pracować nie stać nas na zakup innego samochodu. Bez niego nie pojadę na działkę,gdy będzie chłodniej nie będę na terapii,nie zrobię też zakupów. Co najgorsze, gdy będzie zimno, problemem też będzie dotarcie do lekarza. W zasadzie bez samochodu od jesieni do wiosny będę więźniem we własnym domu. Wiem,że obecnie nikomu nie jest łatwo. Tym bardziej jest mi bardzo trudno prosić o pomoc. Jeśli jednak mam normalnie funkcjonować i cieszyć się życiem to nie mam wyboru.Dlatego bardzo proszę ludzi o wielkim sercu,aby pomogli nam zebrać pieniądze na auto. Nie chodzi mi o luksusy, ale teraz, kiedy mamy pandemię, samochód jest nam jeszcze bardziej potrzebny. Zrobił się z tego długi tekst, wiec jeśli dotarłeś do tego miejsca to już jestem wdzięczna, że chciało się Tobie zapoznać z naszymi problemami o prośbą. Jeśli postanowisz mnie wesprzeć to dziękuję za wielkie serduszko i docenię każdą złotówkę lub udostępnianie mojej prośby. Życzę Wam zdrowia